گنجور

 
سلمان ساوجی
 

حاشا که تا سلمان بود، ترک می و ساغر کند

ور نیز گوید: می‌کنم، هرگز کسی باور کند

شیخش هوس دارد که او، کمتر کند می خوارگی

شیخا تو کمتر کن هوس کو این هوس کمتر کند!

رند از پی می سر دهد، ور زآنکه نستانند سر

دستار را بر سر نهد، دستار و سر در سر کند

چندان که بندم دیده را، تا کس نیاید در نظر

ناگه خیال شاهی، از گوشه‌ای سر بر کند

آن کز خمار چشم او، امروز باشد سرگردان

فردا چو نرگس با قدح، مست از زمین سر برکند

من گرد مستان گشته‌ام، دانم که گردد همچنین

از کاسه سرهای ما، گر کوزه‌گر ساغر کند

کنج خرابات مغان، گنجینه اسرار دان

کو مرد صاحب راز تا، در یوزه زین در کند

mouse با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

format_list_numbered_rtl حذف شماره‌ها | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) | search شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ساوه‌سرا | linkرونوشت نشانی | content_copyرونوشت متن | share

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

music_note معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

photo_camera پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، support راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

سعید در ‫۷ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۸ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۴۸ نوشته:

با سلام و ادب خدمت دست اندرکاران پرتلاش و گرانقدر گنجور
بنظر میرسد واژهٔ «سرگردان» در مصرع اول بیت پنجم اشتباه تایپیست و باید «سرگران» باشد، زیرا بنا به وزن شعر «سرگردان» ثقیل مینماید ....همچنین بگمانم مصرع آخر «کو مرد صاحب راز تا، در یوزه زین در کند» هم یک چیزی کم دارد و درستش باید اینطور باشد که: «کو مرد صاحب راز تا، در یوزه را زین در کند» یا «کو مرد صاحب راز تا، در یوزه زین در در کند» یا شاید از لحاظ وزن و همچنین معنی بیت اینطور درست تر باشد که: «کو مرد صاحب راز تا، در یوزگی زین در کند»؟
امیدوارم اساتید بزرگوارم بررسی و توضیح دهند تا بهره ای ببرم.

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

دکتر ترابی در ‫۷ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۸ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۵۷ نوشته:

درست میفرمایید سرگران است و شاهد آن
ای دریغا گر شبی در بر خرابت دیدمی سرگران از خواب و سرمست از شرابت دیدمی ...... از شیخ شیراز
در مصراع دوم از بیت چهارم: میبایست ، ناگه خیال شاهدی از گوشه ای سر برکند بوده باشد و به شاهی.
و سرانجام آخرین مصرع ، به گمانم بدین گونه درستتر می نماید:
کو مرد صاحب راز، تا دریوزه ای زین در کند

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

سعید در ‫۷ سال و ۱ ماه قبل، چهار شنبه ۲ مهر ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۳۸ نوشته:

سپاس جناب دکتر ترابی....درود بر شما

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.