وَ لَقَدْ آتَیْنٰا لُقْمٰانَ اَلْحِکْمَةَ أَنِ اُشْکُرْ لِلّٰهِ وَ مَنْ یَشْکُرْ فَإِنَّمٰا یَشْکُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ کَفَرَ فَإِنَّ اَللّٰهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ (۱۲)
و بتحقیق که دادیم لقمان را حکمت که شکر کن مر خدا را و آنکه شکر می‌کند پس جز این نیست که شکر می‌کند برای خودش و آنان که کفران می‌ورزند پس بدرستی که خدا بی‌نیاز ستوده است (۱۲)
« در بیان حال لقمان(ع) »
ما به لقمان حکمتی دادیم هم
قول صائب، فعل کامل در حکم
حکمت از معنی اقامۀ حجت است
فاش در توحید حق وین آیت است
آن چنان که خصم از برهان او
مات گردد عقل او ماند فرو
یا که استکمال نفس آدمی
بر علوّ عقل آن باشد همی
کسب ملکات تمام از حوصله
قدر طاقت بر فعال فاضله
حکمت آن باشد که حق گوید صریح
در نهانش هر چه کردی بُد صحیح
قول و فعلش باشد اعنی در نسق
جمله بر وفق اراده و علم حق
داد این حکمت به لقمان رب ناس
گفت پس بر دادة ما کن سپاس
نیست جز این هر سپاس حق کند
او سپاس نفس خو د کرد از خرد
وآنکه کرد او ناسپاسی بس خدا
خود غنی است و حمید از ما سوی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حکمت الهی که به لقمان عطا شده، می‌پردازد. لقمان به شکرگزاری از خداوند دعوت شده است و تأکید می‌شود که شکر تنها به سود شکرکننده است و کفران منافعی ندارد. شعر بر اهمیت حکمت و دانایی در شناخت حق و انجام اعمال نیک تأکید دارد و می‌گوید حقیقتاً شکرگزاری از خدا وابسته به فهم و کمال انسانی است. همچنین، خداوند بی‌نیاز و ستوده است و سپاسگزاری از او نشانه‌ای از خرد و آگاهی است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.