وَ هَلْ أَتٰاکَ حَدِیثُ مُوسیٰ (۹) إِذْ رَأیٰ نٰاراً فَقٰالَ لِأَهْلِهِ اُمْکُثُوا إِنِّی آنَسْتُ نٰاراً لَعَلِّی آتِیکُمْ مِنْهٰا بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَی اَلنّٰارِ هُدیً (۱۰) فَلَمّٰا أَتٰاهٰا نُودِیَ یٰا مُوسیٰ (۱۱) إِنِّی أَنَا رَبُّکَ فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ إِنَّکَ بِالْوٰادِ اَلْمُقَدَّسِ طُویً (۱۲) وَ أَنَا اِخْتَرْتُکَ فَاسْتَمِعْ لِمٰا یُوحیٰ (۱۳) إِنَّنِی أَنَا اَللّٰهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنَا فَاعْبُدْنِی وَ أَقِمِ اَلصَّلاٰةَ لِذِکْرِی (۱۴) إِنَّ اَلسّٰاعَةَ آتِیَةٌ أَکٰادُ أُخْفِیهٰا لِتُجْزیٰ کُلُّ نَفْسٍ بِمٰا تَسْعیٰ (۱۵) فَلاٰ یَصُدَّنَّکَ عَنْهٰا مَنْ لاٰ یُؤْمِنُ بِهٰا وَ اِتَّبَعَ هَوٰاهُ فَتَرْدیٰ (۱۶)
و بدرستی که آمد ترا حکایت موسی (۹) چون دید آتشی پس گفت مر کسانش را درنگ کنید بدرستی که من دیدم آتشی را باشد که بیارم شما را از آن گیرانیده شعلۀ یا بیابم بر آن آتش هدایتی (۱۰) پس چون آمد آن را ندا کرده شد که ای موسی (۱۱) بدرستی که منم پروردگار تو پس بیرون کن نعلین خود را بدرستی که تو بوادی پاکیزه طوائی (۱۲) و من برگزیدم ترا پس گوش بدار مر آنچه وحی کرده شوند (۱۳) بدرستی که منم خدایی که نیست خدایی مگر من پس بپرست بر پای دار نماز را برای ذکر من (۱۴) بدرستی که قیامت آینده است میخواهم پنهان دارمش تا جزا داده شود هر تنی بآنچه میکوشد (۱۵) پس باز ندارد تو را از آن کسی که ایمان نمیآورد بآن و پیروی کرد خواهش را پس هلاک شوی (۱۶)
« در بیان حکایت حضرت موسی(ع) »
آمد آیا بر تو از موسی خبر
آتشی چو از دور دید او در نظر
گفت با اهلش کنید اینجا درنگ
کآتشی دیدم ز دور اسپید رنگ
برف میبارید و شب بس بود تار
سنگ و آهن هر چه زد ناورد نار
رفته بود از برفشان از دست راه
در بیابان، نی جداری نی پناه
شد صفورا وضع حملش بس قریب
درد از او بربود آرام و شکیب
درفکند او سنگ و آهن را ز خشم
دید از دور آتشی را پس به چشم
گفت دیدم آتشی را شعله ساز
اندر این موقع شما مانید باز
تا روم من شاید اندر چاره ای
آرم از آتش همانا پاره ای
رهنمایی یا از آن آرم به دست
مر توان از خوف این شب باز رست
چونکه آمد نزد آتش باز دید
از درختی سبز ، ناری بس سفید
شعله بار از پای تا سر زآن درخت
نی کس آنجا در تعجب ماند سخت
مر نداء کرده شد آنگاه از هدی
که من ای موسی تو را باشم خدا
دیوش آورد این به وهم اندر مقام
که مگر ز ابلیس باشد این کلام
گفت موسی پس ز عقل مقتدا
نیستم شک کاین بود قول خدا
زآنکه از هر جانب آید این خروش
هم هر آن عضوم بر این صوت است گوش
هست مروی چونکه دید آن نخل و نار
گشت ترسان کرد رو اندر فرار
زآنکه دید از سبزی نخل آن وفی
می نگردد هیچ آتش منتفی
هم نه آتش سوخت برگ آن درخت
از شهود این عجب ترسید سخت
یا که چون نزدیک می شد او به نار
سوی دیگر رفتی آتش ز اختیار
خواست بگریزد شد آتش رو به رو
بانگ از إنِّی أنَا االله زد به او
موسیا من باشمت پروردگار
نک ز پا نعلین کونین اندر آر
شو مجرد جمله از نفس و بدن
وصف خود را کن فناء در وصف من
این است وادیِ مقدس که طوی ست
باید افکند ار که نعلینی به پاست
عالم روح اعنی آن کو برتر است
از علایق که به صورت درخور است
برگزیدم من تو را ، پس گوش دار
وحی کرده آنچه گشت از کردگار
من خدای برحقم، نبود خدای
غیر من، پس بندگی کن مر مرای
دار برپا بهر یاد من نماز
یاد معبود است واجب در نیاز
باشد آینده قیامت بی گمان
هست نزدیک آنکه مخفی سازم آن
تا هر آن نفسی جزاء داده شود
بر هر آنچه اشتابد او از نیک و بد
باز پس باید ندارد زآن تو را
آنکه مؤمن نیست در یوم الجزا
گشته تابع بر هوای نفس دون
پس هلاک از وی شوی در آزمون



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش تفسیر منظوم آیات ۹ تا ۱۶ سورهٔ طه است. شاعر داستان موسی را در شب برفی و تاریک بیابان، با درد زایمان صفورا و ناکامی در افروختن آتش، شرح میدهد تا موسی آتش سفیدی را در درختی سبز میبیند و ندای خداوند را میشنود. سپس فرمان درآوردن نعلین را به شیوهٔ عرفانی، رها کردن دلبستگی به دو جهان و فنای صفات در صفات حق، تفسیر میکند و آیات بعدی دربارهٔ برگزیدگی موسی، پرستش و نماز، آمدن قیامت و هشدار از پیروی هوسپرستان را به نظم درمیآورد.
هوش مصنوعی: متن عربی آیات ۹ تا ۱۶ سورهٔ طه: داستان دیدن آتش به دست موسی، ندای خداوند در وادی مقدس طوی، فرمان درآوردن نعلین، برگزیدن او، فرمان پرستش و نماز، خبر آمدن قیامت و هشدار از پیروی کسانی که به آن ایمان ندارند.
هوش مصنوعی: ترجمهٔ فارسی همان آیات: موسی آتشی دید و به خانوادهاش گفت بمانید تا پارهای آتش یا راهنمایی بیاورم. چون نزد آتش رسید ندا آمد که من پروردگار توام، نعلینت را درآور، تو را برگزیدم، مرا بپرست و نماز بگزار، قیامت میآید و مبادا بیایمانانِ هوسپرست تو را از آن بازدارند که هلاک شوی.
هوش مصنوعی: عنوان بخش: شرح داستان حضرت موسی.
هوش مصنوعی: آیا خبر موسی به تو رسیده است، آنگاه که از دور آتشی را دید؟
هوش مصنوعی: به خانوادهاش گفت همینجا بمانید، زیرا از دور آتشی سفیدرنگ دیدم.
هوش مصنوعی: برف میبارید و شب بسیار تاریک بود و موسی هرچه سنگ چخماق و آهن را به هم زد آتشی برنیامد.
هوش مصنوعی: از شدت برف راه را گم کرده بودند و در بیابان نه دیواری بود و نه پناهگاهی.
هوش مصنوعی: زمان زایمان صفورا، همسر موسی، بسیار نزدیک شده بود و درد آرام و صبر را از او گرفته بود.
هوش مصنوعی: موسی از خشم سنگ و آهن را به زمین انداخت و در این هنگام از دور آتشی به چشمش آمد.
هوش مصنوعی: گفت آتشی شعلهور دیدم؛ شما در همین جا بمانید.
هوش مصنوعی: تا من بروم، شاید چارهای بیابم و پارهای از آن آتش بیاورم.
هوش مصنوعی: یا از کنار آن آتش راهنمایی به دست آورم تا بتوانیم از ترس و سختی این شب رهایی یابیم.
هوش مصنوعی: چون نزد آتش رسید، دید که از درختی سبز آتشی بسیار سفید برمیآید.
هوش مصنوعی: آن درخت از پایین تا بالا شعلهور بود و کسی هم آنجا نبود؛ پس موسی سخت در شگفتی ماند.
هوش مصنوعی: آنگاه از سوی هدایت الهی ندا آمد که ای موسی، من خدای تو هستم.
هوش مصنوعی: شیطان در آن جایگاه این گمان را در ذهن او افکند که شاید این سخن از ابلیس باشد.
هوش مصنوعی: موسی به راهنمایی عقل گفت: شکی ندارم که این سخن خداست.
هوش مصنوعی: زیرا این ندا از همهٔ جهات میآید و همهٔ اعضای بدنم گوش شده و آن را میشنوند.
هوش مصنوعی: روایت شده است که چون موسی آن درخت و آتش را دید ترسید و رو به گریز نهاد.
هوش مصنوعی: زیرا دید که سبزی درخت آتش را خاموش نمیکند.
هوش مصنوعی: و آتش نیز برگ آن درخت را نمیسوزاند؛ از دیدن این شگفتی سخت ترسید.
هوش مصنوعی: یا روایت دیگر آنکه هرگاه به آتش نزدیک میشد، آتش به خواست خود به سوی دیگری میرفت.
هوش مصنوعی: خواست بگریزد اما آتش روبهرویش قرار گرفت و ندای «منم خدا» به او رسید.
هوش مصنوعی: ای موسی، من پروردگار توام؛ اکنون نعلین دو جهان، یعنی دلبستگی به دنیا و آخرت، را از پا درآور.
هوش مصنوعی: از نفس و تن یکسره رها و مجرد شو و صفات خود را در صفات من فانی کن؛ تفسیر عرفانی درآوردن نعلین است.
هوش مصنوعی: این همان وادی مقدس طوی است و اگر نعلینی به پا داری باید آن را بیفکنی.
هوش مصنوعی: وادی مقدس یعنی عالم روح که برتر از دلبستگیهایی است که شایستهٔ عالم صورت و ظاهرند.
هوش مصنوعی: من تو را برگزیدم، پس به آنچه از جانب آفریدگار وحی میشود گوش فرا ده.
هوش مصنوعی: من خدای برحقم و جز من خدایی نیست، پس مرا بندگی کن.
هوش مصنوعی: برای یاد من نماز را برپا دار، زیرا یاد معبود در نیایش واجب است.
هوش مصنوعی: قیامت بیتردید خواهد آمد و نزدیک است که زمان آن را پنهان بدارم.
هوش مصنوعی: تا هر کسی برای هر کار نیک یا بدی که به سویش شتافته و کوشیده جزا داده شود.
هوش مصنوعی: پس نباید کسی که به روز جزا ایمان ندارد تو را از آن بازدارد.
هوش مصنوعی: کسی که پیرو هوای نفس پست شده است؛ وگرنه به سبب او در این آزمون هلاک میشوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.