گوید همه چیز و هر کسی حق با ماست
چون نیک نظر کنی در او حق پیداست
حق نیست عیان ز دیده‌یِ اهل شهود
پیدا شو و بین که هر چه پیداست خداست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گوید همه چیز و هر کسی حق با ماست
چون نیک نظر کنی در او حق پیداست
حق نیست عیان ز دیده‌یِ اهل شهود
پیدا شو و بین که هر چه پیداست خداست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به حقایق پنهان و لایه‌های عمیق واقعیت اشاره می‌کند. او می‌گوید که بسیاری بر این باورند که حق همیشه نمایان است و در هر چیزی مشاهده می‌شود، اما برای درک واقعی حق باید با نیک‌نگری و عمق‌نگری به آن نگاه کرد. در نهایت، او تأکید می‌کند که حقیقت عالی‌ترین شکل وجود، یعنی خود خداست، و درک آن نیازمند بیداری و جستجوی دل است.
هوش مصنوعی: همه چیز و همه افراد به نفع ما صحبت می‌کنند، زیرا اگر با دقت نگاه کنی، در درون آنها حقیقتی وجود دارد که نمایان است.
هوش مصنوعی: حقیقت به وضوح برای کسانی که بصیرت دارند قابل مشاهده نیست؛ پس بیایید و ببینید که هرچیزی که در ظاهر دیده می‌شود در واقع نمایانگر خداست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن کیست که آگاه ز حسن و خرد است
آسوده ز کفر و دین و از نیک و بد است
کارش نه چو جسم و نفس داد و ستد است
آگاه بدو عقل و خود آگه به خود است
ره رو همه در حمایت صدق خود است
در راه خدا رهرو و رهبر خرد است
با عُجب و غرور سخت بد باشد نیک
بد نیک بود چو معترف شد که بد است
از دیدن اغیار چو ما را مدد است
پس فرد نه‌ایم و کار ما در عدد است
از نیک و بد آگهیم و این نیک و بد است
هردل که نه بی‌خود است زیر لگد است
مرا چه سخن پیش آن جمال و قد است
که صد هزار صفت گر کنم، یکی ز صد است
(طالب) ز حسد گوی ز دور حسداست
طبع فلکی دشمن هوش و خرد است
از حدس چه لافی که دلم معیارست
بر نطق چه نازی که حدیث‌سندیست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.