آن که دامن بر چراغ عمر من زد، این زمان
آستین بر گریه شمع مزارم میکشد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آن که دامن بر چراغ عمر من زد، این زمان
آستین بر گریه شمع مزارم میکشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این تکبیت تضادی را نشان میدهد: معشوق زمانی با دامنافشانی چراغ زندگی عاشق را خاموش کرد و اکنون با آستین، اشکِ شمعِ مزار او را پاک میکند. شاعر با تقابل «دامن» و «آستین» و «چراغ عمر» و «شمع مزار» به مهربانیِ دیرهنگام و پشیمانی بیفایدهٔ معشوق پس از مرگ عاشق اشاره میکند.
هوش مصنوعی: همان معشوقی که با تکان دامنش چراغ عمر مرا خاموش کرد و مرا کشت، اکنون بر سر مزارم آمده و با آستین اشک شمعِ مزارم را پاک میکند. یعنی پس از کشتن عاشق، به سوگواری و دلجویی تظاهر میکند؛ در این سخن هم طعنه هست و هم حسرت از اینکه مهربانیاش دیر رسید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.