خاک ما را از گل بیت الحزن برداشتند
چون سبو، پیوند دست ما به سر، امروز نیست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خاک ما را از گل بیت الحزن برداشتند
چون سبو، پیوند دست ما به سر، امروز نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: صائب در این تکبیت میگوید غم و اندوه در سرشت او از روز آفرینش نهاده شده است. او خاکِ وجودش را برگرفته از گلِ بیتالحزنِ یعقوب میداند. برای این ادعا تمثیلی از سبو میآورد: همانگونه که دستهٔ سبو از آغاز به سرِ آن پیوسته است، دستِ او نیز از دیرباز به نشانهٔ ماتم بر سرش بوده است.
هوش مصنوعی: سرشت و خاک وجود ما را از گلِ «بیتالحزن» (غمکدهٔ یعقوب در فراقِ یوسف) برداشته و ساختهاند؛ پس غم با ما از ازل همراه بوده است. مانند سبو که دستهٔ آن از آغاز به سرش چسبیده است، دستِ ما نیز از امروز بر سرمان نیست. دست بر سر نهادن نشانهٔ اندوه و ماتم است و ما ذاتاً اهل غمیم، نه آنکه تازه غمگین شده باشیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.