زود گردد چهره‌ی بی‌شَرم، پامالِ نگاه
می‌رود گَُلشن به غارت، باغ‌بانِ خُفته را
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
زود گردد چهره‌ی بی‌شَرم، پامالِ نگاه
می‌رود گَُلشن به غارت، باغ‌بانِ خُفته را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف بی‌شرمی و شجاعت کسی می‌پردازد که به راحتی به سرقت و غارت پرداخته و عواقب آن را نادیده می‌گیرد. او از نگاهی می‌گوید که بر چهرهٔ بی‌شرم می‌افتد و این عمل زشت را به گلشن و باغبان خفته نسبت می‌دهد. در واقع، تصویرگر وضعیتی است که در آن ظلم و غارتگری با بی‌پروایی در حال انجام است.
هوش مصنوعی: به سرعت چهره‌ی بی‌شرم تغییر می‌کند و با نگاهی ظالمانه، باغ را به تاراج می‌برد در حالی که باغبان خوابیده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.