نیستی گردون، ولی بر عادت گردون تو هم
میکشی آخر چراغی را که روشن میکنی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نیستی گردون، ولی بر عادت گردون تو هم
میکشی آخر چراغی را که روشن میکنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این تکبیت خطاب به کسی، احتمالاً معشوق، است و او را به آسمان و روزگار تشبیه میکند. شاعر میگوید تو گردون نیستی، اما خوی گردون را داری و چراغی را که خود روشن کردهای، در پایان خاموش میکنی. مضمون آن گلایه از بیوفایی و نابودکردن پروردهٔ خویش است.
هوش مصنوعی: تو آسمان (روزگار) نیستی، اما مانند عادت آسمان رفتار میکنی؛ چراغی را که خودت روشن کردهای، سرانجام خاموش میکنی. یعنی کسی را که خود پرورده و برافروختهای، عاقبت از میان میبری، همانگونه که روزگار هر چه را برآورد سرانجام نابود میکند. گویا خطاب به معشوق است که عاشق را نخست به لطف میافروزد و سپس به بیمهری میکشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.