|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از سنگینی غبار و مشکلاتی که بر روی زندگیاش نشسته سخن میگوید. او به تمثال خود اشاره میکند که با این غبار پوشیده شده است. شاعر همچنین به کمانداران و تیرهایی که میتوانند آسیب بزنند اشاره میکند و از خطرات آنها میگوید. او احساس ناامیدی و دلتنگی میکند و تنها تیر کماندار قادر است او را از تپش و ناراحتی دور کند. در نهایت، شاعر به این نتیجه میرسد که هیچکس جز آن کماندار خاص نمیتواند بر دلش تاثیر بگذارد.
هوش مصنوعی: از بس که غبار و خاک از همه جا بر چهرهام نشسته است، تصویر من مثل آینه غبارآلود شده و دیگر نمیتواند خود را نشان دهد.
هوش مصنوعی: خشم و آه افرادی که در شرایط سخت و دشواری قرار دارند، میتواند بسیار مؤثر و بیخطا باشد. بنابراین، مراقب کسی باش که از موقعیت ضعف به تو حمله میکند و چگونگی عمل او را نباید دست کم گرفت.
هوش مصنوعی: دل بیتاب من به خاطر تیر عشق او از تپیدن بازمانده و هر کسی که در کنارم مینشیند، نمیتواند مانند او تأثیرگذار باشد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کی توان دل کند از بزمی که آن بدخو نشست
شورش محشر مگر خیزد ز جایی کاو نشست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.