بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکن
ز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
رگ خواب است از افسردگی ها رشته اشکم
به هویی این گرانخوابان غفلت را به راه افکن
ندارد راهی از افتادگی نزدیکتر دولت
چو یوسف خویش را در منزل اول به چاه افکن
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکن
ز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
رگ خواب است از افسردگی ها رشته اشکم
به هویی این گرانخوابان غفلت را به راه افکن
ندارد راهی از افتادگی نزدیکتر دولت
چو یوسف خویش را در منزل اول به چاه افکن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از عشق میخواهد که جان افسرده و از کار افتادهٔ او را به حرکت درآورد و با آهی سرد، چنانکه صبح آفتاب را برمیآورد، آتشی در دلش برافروزد. او از خشکیدن اشک و خواب غفلت گله میکند و بیداری را از عشق میطلبد. در پایان با یاد داستان یوسف نتیجه میگیرد که افتادگی و فروتنی کوتاهترین راه به سعادت و بلندی است.
هوش مصنوعی: ای عشق، بیا و جان مرا که مانند کسی که پایش در گل مانده از حرکت بازمانده است، به راه بینداز. همانگونه که صبح با دمِ سردش آتش خورشید را برمیافروزد، با آهی سرد آتشی در دل من روشن کن.
هوش مصنوعی: رشتهٔ اشک من از فرط افسردگی و بیحرکتی مانند رگ خواب شده است و دیگر روان نیست. ای عشق، با یک «هو» و فریاد، این غافلانِ سنگینخواب، یعنی اشکها و دل خفتهٔ مرا، بیدار کن و به حرکت درآور.
هوش مصنوعی: هیچ راهی نزدیکتر از فروتنی و افتادگی به بخت و دولت نمیرسد. پس مانند یوسف که نخست به چاه افتاد و سپس به پادشاهی مصر رسید، از همان آغاز راه خود را در چاه خاکساری بینداز.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکن
ز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
رگ خواب است از افسردگی ها رشته اشکم
به هویی این گرانخوابان غفلت را به راه افکن
ندارد راهی از افتادگی نزدیکتر دولت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.