|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی تأثیر ظاهری و بیرونی بر درون انسان میپردازد. او میپرسد اگر انسان بتواند سالها و سن خود را پنهان کند، با مویی که رنگ سیاه دارد، چه میتواند بسازد و به چه چیزی برسد. این سوالها نشاندهنده تلاش برای تغییر ظاهری و فرار از واقعیت زندگی است.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به نقش پنهان کردن یا تغییر دادن میپردازد. او میگوید اگر سال را پنهان کنی، موهای تو چه احساسی را منتقل میکنند؟ همچنین اشاره دارد که اگر موی تو را سیاه کنی، چگونه با چهرهات این تغییر را نشان میدهی؟ در واقع، این ابیات به ارتباط بین ظواهر و واقعیتهای درونی اشاره دارد و تأکید میکند که تغییرات ظاهری نمیتوانند احساسات یا حقیقت درونی را پنهان کنند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.