جلوه ای سرکن که خون از چشم بلبل سر کند
اشک شبنم بی حجاب از دیده گل سر کند
می توان بر تیرباران ملامت صبر کرد
کو جگرداری که با تیغ تغافل سر کند؟
پرده خود پیش هر ناشسته رو نتوان درید
بلبل ما گریه را در دامن گل سر کند
می دهد یاد از سواد هند فیل مست را
پیش دل هر کس حدیث زلف و کاکل سرکند
لنگر بیتابی دریا نمی گردد گهر
عشق هیهات است با صبر و تحمل سر کند
خیره چشمی بین که پیش عارض گلرنگ او
شبنم نادیده، حرف از دفتر گل سرکند
می توان در پرده شب حال خود بی پرده گفت
صبر آن دارم که خط زان روی چون گل سر کند
فتنه ها زیر سر تیغ زبان خوابیده است
وای بر آن کس که حرفی بی تأمل سر کند
خضر را از لوح دل چون زنگ می باید زدود
هر که خواهد راه صحرای توکل سر کند
پیش دیوانهای صائب بلبل رنگین سخن
شرم بادش گر سخن از دفتر گل سر کند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با درخواست جلوه از معشوق آغاز میشود و از تابناپذیری بیاعتنایی او، ناسازگاری عشق با صبر و رازداری عاشق جز در برابر معشوق سخن میگوید. در میانه، شاعر به اندرز رو میکند: از سخن بیتأمل که فتنه برمیانگیزد بپرهیز و در راه توکل حتی به خضر هم تکیه مکن. در پایان، صائب شعر خود را چنان رنگین میداند که بلبل باید در برابر دیوانهای او از سخن گفتن دربارهٔ گل شرم کند.
هوش مصنوعی: ای معشوق، جلوهای آغاز کن تا از دیدن آن، خون از چشم بلبل روان شود و اشک شبنم آشکارا از چشم گل جاری گردد.
هوش مصنوعی: باران تیرِ سرزنش و ملامت را میتوان تاب آورد، اما کجاست دلاوری که بتواند شمشیر بیاعتنایی معشوق را تحمل کند؟
هوش مصنوعی: راز خود را نزد هر ناپاک و نااهلی نمیتوان فاش کرد؛ بلبل ما گریهاش را فقط در دامن گل آغاز میکند، یعنی عاشق تنها پیش معشوق دل میگشاید.
هوش مصنوعی: هر کس نزد دل از زلف و کاکل یار سخن بگوید، مانند آن است که فیل مست را به یاد سرزمین هند بیندازد؛ یعنی دل را شیدا و بیقرار میکند.
هوش مصنوعی: مروارید نمیتواند لنگرِ آرامکنندهٔ بیتابی دریا شود؛ همچنین محال است که عشق با صبر و شکیبایی سازگار شود.
هوش مصنوعی: گستاخی را ببین که شبنمِ ناآزموده، در برابر رخسار گلگون یار، از دفتر زیبایی گل سخن میگوید؛ حال آنکه زیبایی گل در برابر رخ او ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: در پردهٔ تاریکی شب میتوان حال دل را آشکارا گفت؛ پس صبر میکنم تا خط (موی تازه) بر آن چهرهٔ گلمانند بروید و چون شب پردهای شود که بتوانم راز خود را بگویم.
هوش مصنوعی: فتنهها در زیر شمشیر زبان خفتهاند؛ وای بر کسی که بیاندیشه سخنی آغاز کند و آن فتنهها را بیدار سازد.
هوش مصنوعی: هر کس بخواهد در بیابان توکل راه بپیماید، باید حتی یاد خضرِ راهنما را مانند زنگار از لوح دل بزداید؛ یعنی توکل راستین به هیچ راهنمایی جز خدا تکیه نمیکند.
هوش مصنوعی: بلبلِ خوشسخن باید شرم کند اگر در برابر دیوانهای صائب از دفتر گل سخن بگوید؛ یعنی شعر صائب از سخن بلبل در وصف گل رنگینتر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.