علی قلبی العدوان من عینی التی
دعته الی تیه الهوی فاضلت
مسافر وادی الحب لم یرج مخلصا
سلام علی سکان ارضی و خلتی
متی طلع البدر اشتعلت صبابة
بما فی فادی من بدور اکلة
اهذا هلال العید ام تحت برقع
تلوح جباه العین شبه اهلة؟
علت زفراتی فوق صوت حدائهم
غداة استقلوا والمطایا اقلت
کأن جفونی عاهدت بعد بعدهم
بان لم تزل تبکی اسی و تألت
تبعت الهوی حتی زللت عن الهدی
و هذی الذی القی عقوبة زلتی
اخلای مما حل بی شمت العدی
اتشمت اعدائی و انتم اخلتی؟
و ان کان بلوائی و ذلی بامرکم
فاشکر بلوائی و ارضی مذلتی
عشیة ذکراکم تسیل مدامعی
و بی ظماء لاینقع السیل غلتی
ایمنع مثلی من ملازمة الهوی
و قد جبلت فی النفس قبل جبلتی
رسوم اصطباری لم یزل مطرالاسی
یهدمها حتی عفت و اضمحلت
و ما کان قلبی غیر مجتنب الهوی
فدلته عینی بالغرور و دلت
الم ترنی فی روضة الحب کلما
ذوت مطرت سحب العیون فبلت
اما کان قتل المسلمین مجرما؟
لحا الله سمر الحی کیف استحلت؟
وها نفس السعدی اولی تحیة
تبلغکم ریح الصبا حیث حلت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و عواطف درونی خود می‌پردازد و از زخم‌های ناشی از غم دوری از معشوق می‌نالد. او به توصیف احساساتش در وادی عشق می‌پردازد و به تضاد بین خوبی‌ها و بدی‌ها می‌اندیشد. در کنار وفاداری به معشوق، او از درد و رنج‌های عشق و همچنین حسرت و غم فراق می‌گوید. شاعر با اشاره به زیبایی‌های عشق و تأثیر آن بر دل و روحش، به مخاطب یادآور می‌شود که چگونه عشق می‌تواند هم لذتی بزرگ و هم عذابی شدید باشد. در پایان، او با اشاره به نام خود، سعدی، به این فکر می‌پردازد که عشق او را به کجا خواهد برد.
هوش مصنوعی: چشمی که به عشق فراخواند، بر دل دشمنی می‌ورزد و آن دل را رنج می‌دهد.
هوش مصنوعی: مسافر در وادی عشق هرگز با قلبی صاف و خالص برنگشته است، و من به ساکنان این سرزمین و خلوتگاه‌تان درود می‌فرستم.
هوش مصنوعی: هرگاه ماه کامل نمایان شود، شوق و محبت در دل‌ها شعله‌ور می‌گردد، زیرا در میان آن سرزمین، زیبا رویانی چون ماه وجود دارند.
هوش مصنوعی: آیا این هلال عید است یا در زیر نقاب، پیشانی‌های چشمانش مانند هلال‌ها نمایان است؟
هوش مصنوعی: علت گریه‌های من صدای آواز قاصدانی است که صبح‌هنگام سوار بر اسب‌ها شدند و رفتند.
هوش مصنوعی: چنان به نظر می‌رسد که پلک‌هایم با غم از دوری آنها عهد بسته‌اند که هرگز از درد فراق، گریه نکنند و به خویش قسم خورده‌ام.
هوش مصنوعی: من به عشق پیروی کردم تا جایی که از راه راست منحرف شدم و این عذاب و تنبیه که به خاطر انحرافم به من رسیده، همان کسی است که مرا دچار غلطی کرده است.
هوش مصنوعی: از مصیبت‌هایی که بر من وارد شده، دشمنانم خوشحال شدند و آیا شما نیز از این مصیبت‌ها شاد می‌شوید؟
هوش مصنوعی: اگر بلای من و ذلت من به خاطر شما باشد، پس من از بلای خود شکرگزارم و ذلت خود را می‌پذیرم.
هوش مصنوعی: در شب یاد شما اشک‌هایم بی‌وقفه جاری می‌شود و به خاطر تشنگی، سیلاب غم‌هایم هیچگاه آرام نمی‌گیرد.
هوش مصنوعی: آیا می‌توان مرا از پیوستگی با عشق بازداشت، در حالی‌که قبل از آنکه در کوه عشق بیفتم، در وجودم نسبت به آن گرایش و تمایل وجود داشته است؟
هوش مصنوعی: رسم‌های عاشقانه که به صورت قدیمی و سنتی برپا بود، همیشه در حال باریدن و تداوم بوده‌اند، ولی به مرور زمان محو و نابود شدند و دیگر اثری از آنها باقی نمانده است.
هوش مصنوعی: قلب من هیچگاه از عشق دور نبوده و چشمانم به واسطهٔ فریب، او را به من نشان داده و به او متمایل کرده است.
هوش مصنوعی: آیا ندیدی مرا در گلزار عشق که هر بار پژمرده شدم، ابرهای چشم باران‌زا باریدند و مرا تر کردند؟
هوش مصنوعی: آیا کشتن مسلمانان، جنایتی نیست؟ درد و عذابی که در قلب من است، چگونه به حق مشروع تبدیل شده است؟
هوش مصنوعی: نفس سعدی، یعنی شعر و کلام او، برای شما سلامی می‌آورد که بوی نسیم صبح را به شما می‌رساند هر جا که قرار گرفته است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.