مادامَ یَنسرحُ الغزلان فی الوادی
اِحذَر یفوتک صیدٌ یابنَ صیّاد
واعلَم بأنَّ اَمامَ المرءِ بادیة
وقاطع البَرِّ محتاجٌ الی الزاد
یا من تَمَلَّکَ مألوف الذین غدوا
هل یَطمئِنُّ صحیحُ العقلِ بالغادی؟
و انّما مَثَلُ الدنیا و زینتها
ریحٌ تَمُرُّ بکام و اَطواد
اذ لامُحالةَ ثوبُ العمر مُنتزع
لافرق بین سِقلاطٍ و لباد
ما لابنِ آدمَ عنداللهِ منزلة
الا و منزله رحب لقصاد
طوبی لمن جَمَع الدنیا و فَرَّقها
فی مصرف الخیرِ لا باغٍ ولا عاد
کما تَیَقَّنَ أَنَّ الوقتَ منصرف
اَیقِن بأنّکَ محشورٌ لمیعاد
و رُبَّما بَلَغَت نفسٌ بجودتها
ما لا یُبَلِّغُها تهلیلُ عباد
رکب الحجاز تجوب البَرِّ فی طمع
والبِرُّ احسنُ طاعاتٍ و اوراد
جُد، وابتَسِم، و تَواضَع، واعفُ عن زَلَل
وانفع خَلیلَکَ، و انقطع غلة الصادی
ولا تَضُرُّکَ عیون منک طامحة
انَّ الثعالبَ ترجوا فضل آساد
و هل تکادُ تدی حقَّ نعمته؟
والشکر یقصر عن انعامه البادی
ان کنتَ یا ولدی بالحقِّ منتفعاً
هذی طریقة ساداتٍ و أمجادِ
قَرَعت بابک و الاقبال یهتف بی
شرعت فی منهل عذب لوراد
لاتعتبن علی مافیه من عظة
ان النصیحة مألوفی و معتادی
قرعت بابک و الاقبال یهتف بی
شرعت فی منهل عذب لوراد
غنیت باسمک والجدران من طرب
تکاد ترقص کالبعران للحادی
یا دولة جمعت شملی بریته
بلغتنی املا رغما لحسادی
یا اسعدالناس جدا ما سعی قدمی
الیک، الا ارادالله اسعادی
انی اصطفیتک دون الناس قاطبة
اذ لایشبه اعیان بحاد
دم یا سحاب لجوالفرس منبسطا
و امطر نداک علی الحضار والبادی
خیر ارید بشیراز حللت به
یا نعمة الله دومی فیه و ازدادی
لازلت فی سعة الدنیا و نعمتها
ما اهتز روض و غنی طیره الشادی
تم القصیدة ابقی الله شانئکم
بقاء سمسمة فی کیر حداد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به مدح نورالدین بن صیاد می‌پردازد و ویژگی‌های مثبت او را توصیف می‌کند. او تاکید می‌کند که دنیا و زینت‌های آن فانی هستند و عمر انسان به سرعت می‌گذرد، بنابراین باید در رستاخیز آماده بود. شاعر همچنین به اهمیت نیکی و کمک به دیگران اشاره می‌کند و به نورالدین توصیه می‌کند که در عین سادگی و تواضع، بر خیر و نیکی بیفزاید. دوست داشتن و رسیدگی به دیگران، از جمله پیام‌های اصلی شعر محسوب می‌شوند. در نهایت، شاعر به فضل و نعمت‌های زندگی اشاره کرده و از نورالدین می‌خواهد که در این برکات باقی بماند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که غزال‌ها در دره در حال چرا هستند، مواظب باش که نگذار صیدت از دست برود، ای پسر صیاد.
هوش مصنوعی: بدان که در پیش روی انسان، بیابانی است و مسافر زمینی به خوراک نیاز دارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که به دوستانی که به سوی تو می‌روند، تعلق داری، آیا عقل سلیم در رفتن به آنها اطمینان می‌یابد؟
هوش مصنوعی: مثل دنیا و زینت‌هایش مانند بادی است که می‌وزد و به علف‌ها و تپه‌ها آسیب می‌زند؛ یعنی دنیا زودگذر و ناپایدار است و زیبایی‌هایش از بین می‌رود.
هوش مصنوعی: زیرا بی‌تردید، لباس عمر آدمی از تنش کنده خواهد شد و در این حال، تفاوتی بین پارچه‌های بی‌ارزش و لباس‌های گران‌بها وجود ندارد.
هوش مصنوعی: برای انسان هیچ منزلتی در پیشگاه خداوند نیست جز اینکه منزلتی وسیع و بزرگ دارد.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که دنیا را جمع کرده و در راه خیر صرف می‌کند، نه طلبکار است و نه متجاوز.
هوش مصنوعی: همان‌طور که مطمئن هستی زمان می‌گذرد، به این نکته نیز اطمینان داشته باش که در روز قیامت محشور خواهی شد.
هوش مصنوعی: گاهی اوقات، نفس انسان با بخشندگی و سخاوتش به درجاتی از کمال و پیشرفت می‌رسد که عبادت و ذکر و تسبیح نمی‌تواند او را به آنجا برساند.
هوش مصنوعی: کاروان حجاز (منطقه‌ای در عربستان) در جستجوی دنیا در حال سفر است، در حالی که نیکی و درستکاری، بهترین اعمال و عبادات هستند.
هوش مصنوعی: سخاوت کن، لبخند بزن، فروتنی کن، از لغزش‌ها بگذر و به دوست خود سود برسان، و از دارایی خود به دیگران ببخش.
هوش مصنوعی: چشمان طمع‌ورز تو را ناراحت نکند، زیرا روباه‌ها به امید لطف شیرها هستند.
هوش مصنوعی: آیا می‌توان به‌راستی حق نعمت او را پرداخت؟ شکرگزاری از او از آنچه داده است، عاجز است.
هوش مصنوعی: اگر ای فرزند، تو از حقیقت بهره‌مند می‌شوی، این راهی است که بزرگانی چون سادات و نیک‌بختان پیموده‌اند.
هوش مصنوعی: به در خانه‌ات آمدم و روی خوشی به من نشان می‌دهد و من به سوی منبعی زلال و شیرین دعوت می‌شوم.
هوش مصنوعی: بر من خرده نگیر که در این شعر پندهایی گفته شده است، زیرا نصیحت برای من امری عادی و قابل قبول است.
هوش مصنوعی: بر در خانه‌ات کوبیدم و با شوق و علاقه‌ای پرشور صدایی مرا به سمت شیوه‌ات دعوت می‌کند، در منبعی شیرین و گوارا که برای نوشیدن آماده است.
هوش مصنوعی: به نام تو آواز خوشی سر می‌دهد و دیوارها از خوشحالی به جنب و تاب می‌آیند، مانند آهوهایی که به خاطر نوازش یک نوازنده می‌رقصند.
هوش مصنوعی: ای دولتی که جمع کرده‌ای همهٔ آمال و خواسته‌های مرا، به من رسیدی و به رغم حسادت‌هایی که وجود دارد، به من برکت داده‌ای.
هوش مصنوعی: ای خوشبخت‌ترین مردم! هیچ‌کدام از تلاش‌های من برای رسیدن به تو، جز اراده خداوند در خوشبختی من نبوده است.
هوش مصنوعی: من تو را از میان تمام مردم برگزیده‌ام، زیرا هیچ‌کس از نظر خوبی و ویژگی‌ها به تو شباهت ندارد.
هوش مصنوعی: اینجا به نورالدین بن صیاد تشبیه کرده شده که مانند باران یا ابر بهاری، بر مردم و سرزمین‌ها می‌بارد و خاصیت او این است که صدایش بر روی بهار زمین و بیابان‌ها می‌بارد و همه جا را سیراب می‌کند.
هوش مصنوعی: من خیر و خوبی را می‌خواهم زمانی که در شیراز سکونت یابم، ای نعمت خدا که در آنجا دوباره بر من افزوده می‌شود.
هوش مصنوعی: تا زمانی که در خوشی و نعمت‌های دنیا زندگی می‌کنی، جای شگفتی است که باغ‌ها به جنب و جوش نیفتند و آواز شادابی پرندگان بلند نشود.
قصیده به پایان رسید و امیدوارم که خداوند بدخواه شما را حفظ کند، به اندازه ای که دانه کنجد در کوره آهنگری باقی می ماند (مدح شبیه به ذمّ است)
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.