گنجور

بخش ۱ - سر آغاز

 
سعدی
سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع
 

ز خاک آفریدت خداوند پاک

پس ای بنده افتادگی کن چو خاک

حریص و جهان سوز و سرکش مباش

ز خاک آفریدندت آتش مباش

چو گردن کشید آتش هولناک

به بیچارگی تن بینداخت خاک

چو آن سرفرازی نمود، این کمی

از آن دیو کردند، از این آدمی

 


🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

تصاویر مرتبط در گنجینهٔ گنجور

بوستان سعدی به خط رکن‌الدین مسعود کاشانی مورخ ۱۰۳۹ هجری آگرهٔ هند » تصویر ۱۳۵ بوستان به خط  بابا شاه بن سلطان علی مورخ ۹۸۹ هجری قمری » تصویر ۱۷۲

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

امین نوشته:

آخ که من با این چهار بیت عشق میکنم
عشق!
هر روز این چهار بیت رو میخونم

👆☹

فرزاد نوشته:

یعنی این چهار بیت اندازه ی چهار تا کتاب درس توش داره…

👆☹

سیاوش نوشته:

ای دمت گرم، سعدی میخوام بیام پیشت باهات حرف بزنم

سبحان الله الذی خلقنا من تراب، من الارض

👆☹

عنقا نوشته:

بیت دوممصرع دوم در نسخه های قدیمی این چنین است:
حریص و جهان سوز و سرکش مباش
ز خاک آفریدت چو آتش مباش

👆☹

saeid نوشته:

با سلام به همه
حالا من نمیدونم اصل مصرع آخر واقعا کدومه ، اما من با همون حالت اول مجذوب این قطعه شدم
کزین دیو کردند ، از آن آدمی

👆☹

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.