گنجور

بخش ۱ - سر آغاز

 
سعدی
سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع
 

ز خاک آفریدت خداوند پاک

پس ای بنده افتادگی کن چو خاک

حریص و جهان سوز و سرکش مباش

ز خاک آفریدندت آتش مباش

چو گردن کشید آتش هولناک

به بیچارگی تن بینداخت خاک

چو آن سرفرازی نمود، این کمی

از آن دیو کردند، از این آدمی

 


با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

امین نوشته:

آخ که من با این چهار بیت عشق میکنم
عشق!
هر روز این چهار بیت رو میخونم

👆☹

فرزاد نوشته:

یعنی این چهار بیت اندازه ی چهار تا کتاب درس توش داره…

👆☹

سیاوش نوشته:

ای دمت گرم، سعدی میخوام بیام پیشت باهات حرف بزنم

سبحان الله الذی خلقنا من تراب، من الارض

👆☹

عنقا نوشته:

بیت دوممصرع دوم در نسخه های قدیمی این چنین است:
حریص و جهان سوز و سرکش مباش
ز خاک آفریدت چو آتش مباش

👆☹

دریای سخن - دریای شعر فارسی برای اندروید