روی تو ز مشک زلف قارون گشته ست
زلف تو ز عکس روی میگون گشته است
مستانه دو چشم تو دژم چون گشته ست
گفتی که برشک هر دو پرخون گشته است
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
روی تو ز مشک زلف قارون گشته ست
زلف تو ز عکس روی میگون گشته است
مستانه دو چشم تو دژم چون گشته ست
گفتی که برشک هر دو پرخون گشته است


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و جذابیت چهره معشوق خود اشاره میکند. او از زلفهای معشوق که به زیبایی زلفهای قارون تشبیه شده، و همچنین از چشمان مستانه و غمگین او سخن میگوید. در نهایت، شاعر به حالتی اشاره میکند که معشوق به شکلی دلخراش و پرخون به نظر میرسد، انگار در دل غم و اندوهی گرفتار است.
هوش مصنوعی: موهای تو به خوشبویی مشک و زیبایی زلفهای قارون است، و زلفهای تو به زیبایی چهرهای مانند میگون میماند.
هوش مصنوعی: چشمان تو در حالتی مست و شاداب، چون پرچم سیاهی به نظر میرسند، به گونهای که گویی هر دو پر از خون شدهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن دوستی قدیم ما چون گشته است؟
مانده است به جای؟ یا دگرگون گشته است؟
از تو خبرم نیست که با ما چونی
باری، دل من ز عشق تو خون گشته است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.