|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
جهان خالیست، من در گوشه زانم
مروت قحط شد، بی‌توشه زانم
اگر بودی چنان چون بود ازین پیش
بزرگی کو بدانستی کم از بیش
چرا بایستمی ده نامه گفتن؟
چو خامان درد دل با خامه گفتن؟
کی از ده نامه‌ای نامم برآید؟
ز هر بیهوده‌ای کامم بر آید؟
چو دریا پر گهر دارم ضمیری
ولی گوهر نمیجوید امیری
چون ماه از طبع من خود نور پاشد
نه او را مشتری باید که باشد؟
سخن را چون خریداری ندیدم
به از ترک سخن کاری ندیدم
خرد دورست ازین بیهوده گفتن
حدیث بوده و نابوده گفتن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به نارضایتی و ناامیدی خود از روزگار می‌پردازد و احساس می‌کند که دنیا خالی و بی‌محتوا شده است. او از کمبود مروت و کمال در مردم گلایه دارد و می‌گوید اگر کسی باشد که به مقام و اهمیت انسان‌ها واقف باشد، وضعیت بهتری ایجاد می‌شود. شاعر به بیهودگی نوشتن نامه و ابراز درد دل اشاره می‌کند و می‌گوید که سخن او از ارزش و خریدار برخوردار نیست. در نهایت، او تأکید می‌کند که حتی اگر گوهر وجود دارد، کسی برای یافتن آن تلاش نمی‌کند و سخنانش بی‌فایده و بی‌ثمر به نظر می‌رسد.
هوش مصنوعی: دنیا خالی و تهی است و من در گوشه‌ای از آن به تنهایی نشسته‌ام. مروت و انسانیت کم شده و من بی‌هیچ کمکی به زندگی ادامه می‌دهم.
هوش مصنوعی: اگر تو همان‌طور که در گذشته بودی، بزرگ و با شخصیت، باقی می‌ماندی، از آن‌چه تو را می‌شناختند، کمتر یا بیشتر نمی‌دانستی.
هوش مصنوعی: چرا باید در دل‌نویسی و نوشتن نامه به دیگران وقت صرف کرد؟ وقتی که انسان‌های نادان، درد و رنج خود را تنها با نوشتن بر روی کاغذ بیان می‌کنند؟
هوش مصنوعی: شاید هیچ کس از من نمی‌خواهد که نامه‌ای به او بنویسم. فقط از امور بی‌فایده می‌توانم بهره‌ای ببرم.
هوش مصنوعی: هرچند که من دلی پر از احساسات و ارزش‌ها دارم (مثل دریا که پر از گوهر است)، اما به خاطر اینکه زندگی مرا به سمتی سوق داده، به دنبال کسی نمی‌روم که برآورده‌کنندهٔ آرزوهای من باشد.
هوش مصنوعی: من از درون خود نوری به‌مانند نور ماه دارم، پس نیازی به جستجوی آن در جایی دیگر ندارم.
هوش مصنوعی: چون هیچ کس را برای گفت‌وگو نیافتم، بهتر از سکوت و خاموشی دانستم.
هوش مصنوعی: خرد، یعنی عقل و فهم، از این گفتگوهای بی‌فایده و بی‌اساس دور است و در واقع، گفتن این سخنان تنها بی‌فایده و از بین برنده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.