نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاست
اِرَمِ دیده و آرام دلِ زار اینجاست
بر سر خار چمن روی بمالیم چو گل
گر بدانیم که باز آن گل بیخار اینجاست
تن از آنجا نشکیبد، دلم اینجا چون نیست
دلم آنجا ننشیند، که مرا یار اینجاست
عجب ار تا به ابد روی رهایی بیند
این دل خسته که محبوس و گرفتار اینجاست
شکرم زان لب و سیب از رخ و نار از سینه
نفرستاد، چو دانست که: بیمار اینجاست
اگرم نیز بگوید که: دل خویش ببر
روی آوردن او نیست، که دلدار اینجاست
روی آن نیست که: این جا بنشیند بیکار
دل آشفتهٔ ما را، که سر و کار اینجاست
از وجود من اگر اندک و بسیاری ماند
اندک اینست که میبینی و بسیار اینجاست
بر من این جا تو اگر عرضه کنی هشت بهشت
ندهم دل به بهشت تو، که دیدار اینجاست
می به دست من سرگشته اگر خواهی داد
هم ازین میکده درخواه، که دستار اینجاست
هر چه در جملهٔ خوبان طلبیدی از حسن
به رخ دوست نظر کن، که به یک بار اینجاست
پیش شکّر دهنش بار شکر نگشایند
چو ببینند که: آن قند به خروار اینجاست
بجز او کس نشناسم که بجوید دل ما
بفرست، اوحدی، آن دل که خریدار اینجاست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف زیباییهای بهار و چمن میپردازد و از گلها و زیباییهای طبیعت صحبت میکند. او بیان میکند که اگرچه در چمن خارهایی وجود دارد، اما زیبایی گلها آن را قابل تحمل میکند. دل او در این دنیای پر از رنج و حسرت به یار نزدیک تکیده شده و نمیتواند به جایی غیر از اینجا برود. شاعر با تأکید بر یار خود و زیباییهایش میگوید که هیچ بهشتی برای او ارزش دیدار معشوقهاش را ندارد. در انتها، اوحدی به ضرورت شناخت و قدرشناسی از محبوب اشاره میکند و در نهایت از دل خود میخواهد که همراه یار باشد.
هوش مصنوعی: بهار فرارسیده و باغ و چمن به طراوت و زیبایی درآمدهاند؛ جایی که چشم به آن دوخته میشود و دل غمگین آرامش مییابد.
هوش مصنوعی: اگر بدانیم که آن گل بدون خار (که شاید به یار یا محبوب اشاره دارد) در جای دیگری وجود دارد، به جای این که روی خارهای چمن (که نمادی از رنج و غم است) سر بگذاریم و زخم بزنیم، خوشحالانه روی آن خارها میمالیم و لذت میبریم.
هوش مصنوعی: تنم از اینجا جدا نمیشود، اما دل من اینجا نیست؛ دل من در جایی دیگر است و نمیتواند در اینجا آرام بگیرد، چون یار من در اینجا حضور دارد.
هوش مصنوعی: جالب است که اگر این دل خسته، که در این دنیا prison شده، بتواند تا ابد چهرهٔ آزادی را ببیند.
هوش مصنوعی: شکرم به خاطر آن لب زیبا، سیب را از چهره و نار (انار) را از دل نفرستاد، چون فهمید که بیمار (عاشق) در اینجا حضور دارد.
هوش مصنوعی: اگر او هم به من بگوید که دل خودت را ببر، اما من به او رو نمیآورم، زیرا محبوب واقعی همینجا در کنار من است.
هوش مصنوعی: اینجا جایی نیست که او بیکار بنشیند و به دل آشفتهٔ ما بیتوجهی کند، چرا که او باید در مورد دل ما اقدام کند و کار آنجا در حال انجام است.
هوش مصنوعی: اگر در وجود من چیزی باقی مانده باشد، فقط اندکی از آن است که تو میبینی و آنچه واقعاً وجود دارد، بسیار بیشتر از این است.
هوش مصنوعی: اگر تو در اینجا به من هشت بهشت هم بدهی، باز هم دل به بهشت تو نمیسپارم، چون دیدار تو برای من ارزش بیشتری دارد.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به من شراب بدهی، همینجا در میکده (جایی که هستیم) بده، زیرا در اینجا کلاهی برای تو هست و من به اینجا آمدهام.
هوش مصنوعی: هر چیزی را که از زیباییها و خوبان جستجو کردهای، در چهرهٔ معشوق خود ببین، زیرا او همهٔ آن زیباییها را در خود یکجا دارد.
هوش مصنوعی: اگر کسی را خوشزبان بیابد، دیگر نیازی نیست که در ستایش او سخن بگوید، زیرا آن شیرینی و زیبایی در فردی که به او اشاره شده است، به وفور موجود است.
هوش مصنوعی: غیر از اوحدی، هیچکس را نمیشناسم که دل ما را بخواهد، چون او، که هماکنون حاضر و خریدار این قلب است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.