نظری گر ز سر لطف به کارم کردی
شادمان چون گل و خرم به بهارم کردی
جاودان گفتمی آن خنجر و بازو را شکر
با خود ار زانکه ببری چو شکارم کردی
اگر آن غنچه دهن را سر مهری بودی
در دل از کیسه چرا آن همه خارم کردی
خرم از گل بدر افتادی و بار از گرداب
اگر از راه کرم دست به بارم کردی
تنگ دستم، چه شدی گر به وفا دستی تنگ
ز سر لطف در آغوش و کنارم کردی؟
از درخت قد و باغ رخ تو کم چه شود؟
دامن ار پر گل و سیب و به و نارم کردی
به غلامی نشمردی دل من شاهان را
با غلامان خود ار دوست شمارم کردی
کاج! لعلی ز لبش بستدمی، تا بر من
سهل بودی اگر این باده خمارم کردی
نشوی در پی آزار دل من یک روز
گر شبی گوش بدین نالهٔ زارم کردی
پس ازین شام جدایی چه شدی گر سحری؟
تا به بستان در حجره گذارم کردی
اوحدی، گر به قبولی برسیدی ز لبش
زود بر مرکب اقبال سوارم کردی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که اگر معشوق با نگاهی مهربانانه به او توجه کند، شادی و خوشحالی بیشتری به زندگی‌اش می‌آورد. او از احساسات درد و رنجی که از جدایی و دوری معشوق دارد سخن می‌گوید و در عین حال امید به بازگشت محبت و روایتی از عشق و وفا را بیان می‌کند. شاعر با تشبیه‌های زیبا و تصاویر زنده، محبت و نیک‌خواهی معشوق را مورد تمنای خود قرار می‌دهد و به این ایجاب می‌پردازد که اگر معشوق دست یاری به او دهد، می‌تواند خوشبختی و سرور را به زندگی‌اش ببخشد. در نهایت، او به شوق وصال و امید به آینده‌ای روشن در کنار معشوق اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: اگر با محبت به کارهایم توجه کنی، مانند گل شاد و خوشحال می‌شوم و مثل بهار سرزنده می‌گردم.
هوش مصنوعی: هرگز از یاد نمی‌برم آن خنجر و بازوی تو را که همچون شکر شیرین است، حتی اگر تو مرا مانند یک شکار بگزا، باز هم این ویژگی‌ها برای من عزیز است.
هوش مصنوعی: اگر آن غنچه (معشوق) با لب‌های مهربانش به من عشق می‌ورزید، پس چرا در دل من این‌قدر درد و رنج و خار به وجود آوردی که از کیسه دل من خارج شده است؟
هوش مصنوعی: با وجود اینکه از وصال و محبت بی‌بهره‌ام و در چرخشی از مشکلات گرفتار شده‌ام، اگر به گشاده‌دستی و محبت به من یاری رسانده‌ای، شاد و خوشحال می‌شوم.
هوش مصنوعی: من تنگدستم، چه بر تو گذشته که با محبت و از روی لطف، مرا در آغوش و کنار خود نگه داشته‌ای؟
هوش مصنوعی: اگر قد و زیبایی تو از درختان باغ کم شود، چه تأثیری بر آن خواهد گذاشت؟ اما اگر دامنم را پر از گل، سیب و به (میوه‌ای خوش‌بو) و نارنج کنی، این برای من ارزشمند است.
هوش مصنوعی: دل من را به حساب نیاوردی، ای شاه؛ حتی اگر من غلامان تو را دوست داشته باشم.
هوش مصنوعی: کاج (نام یک درخت)؛ از لب او عسل می‌چکد و من آن را نوشیدم. اگر این شراب گیج‌کننده را به من می‌دادی، برایم آسان بود که تحمل کنم.
هوش مصنوعی: به خاطر دل من، یک روز هم در پی آزار من نباش. اگر یک شبی به خاطر غم و ناله‌ام حوصله کرده‌ای که به حال من گوش دهی، کافی است.
هوش مصنوعی: پس از این شب جدایی، آیا چه بر سحری (صبح) گذشت که باعث شد به باغ بروم و در اتاقم ساکن شوم؟
هوش مصنوعی: اگر تو موفق به جلب رضایت از محبوب شدی، من هم به‌سرعت با بوسه‌ای از لب او، بر مرکب خوشبختی سوار می‌شوم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.