بر سر کویت ای پسر، پی سپرم، دریغ من!
با غم رویت از جهان میگذرم، دریغ من!
با تو نشست دشمنم روی به روی و من چنین
دور نشسته در شما مینگرم، دریغ من!
برد گمان که به شود خسته دلم به وصل تو
دیدم و روز وصل خود زارترم، دریغ من!
از در خود برانیم هر دم و من به حکم تو
میروم و نمیروی از نظرم، دریغ من!
دل به تو شاد وآنگهی چشم تو در کمین جان
من ز فریب چشم تو بیخبرم، دریغ من!
تن به رخ تو زنده بود، از تو برید و مرده شد
بر تن مرده بیرخت مویه گرم، دریغ من!
لعل لب تو خون من خورده چنین و آنگهی
من ز درخت قامتت بر نخورم، دریغ من!
رفت برون بسان آب از ره دیده خون دل
آتش دل برون نرفت از جگرم، دریغ من!
از ستمت خلاص دل نیست، که هر کجا روم
هجر تو میرود روان بر اثرم،دریغ من!
چشم ترا چنانکه من دیدم و فتنهای او
گر ز تو جان برد کسی، من نبرم، دریغ من!
نیست دریغ کاوحدی برد خطر ز دست تو
من که ز دست خویشتن در خطرم، دریغ من!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان غم و اندوهی عمیق میپردازد که ناشی از فراق و دوری از معشوق است. او با دلتنگی فراوان از تاثیر منفی هجران بر زندگیاش صحبت میکند و از ضایع شدن شادیها و امیدهایش میگوید. شاعر در برابر زیباییهای معشوق و غم فراق، روح و جانش را در تضاد میبیند و این احساساتش را در تصویرهای شعری به تصویر میکشد. او از تسلط عشق و فریبایی معشوق بر دل و جانش و همچنین از عذابی که در فاصله او و محبوبش وجود دارد، سخن میگوید و به ناامیدی و دلتنگیاش در این مسیر اعتراف میکند.
هوش مصنوعی: ای پسر، من برای تو در کنار کوچهات سلاحی آماده میکنم، افسوس که با غم دیدن روی تو از زندگیام میگذرم.
هوش مصنوعی: دشمن من در کنار تو نشسته و من از دور به شما نگاه میکنم، این برای من بسیار غمانگیز است.
هوش مصنوعی: گمان میکردم که به خاطر وصل تو دلم آرام میشود، اما اکنون که به وصال تو رسیدهام، حال من خرابتر از قبل شده است. افسوس بر من!
هوش مصنوعی: هر روز از در خود مرا بیرون میکنی، اما من به دستور تو حرکت میکنم و تو هنوز از جلوی چشمم نمیروی؛ آه که چقدر این وضعیت برایم نامطلوب است!
هوش مصنوعی: دل من به خاطر تو شاد است، اما چشم تو در کمین جان من است. من از فریب نگاه تو بیخبرم و این برایم دردناک است!
هوش مصنوعی: بدن من به خاطر زیبایی تو زنده بود، اما از تو جدا شده و مرده شد. حالا بر جسم مردهای که زیبایی ندارد، به حال خودم افسوس میخورم.
هوش مصنوعی: لبهای سرخ تو مانند خونم را مکیدهاند، پس چرا من از قامت تو نمیوه چیدم؟ دریغ بر من!
هوش مصنوعی: چشمم اشک میریزد و مثل آب از آن خارج میشود، اما آتش دل و غم عمیق از درونم بیرون نمیرود و هنوز در جگرم باقی مانده است.
هوش مصنوعی: از ظلم تو دل من راحت نمیشود، چون هر جا که بروم، یاد و دوری تو مرا دنبال میکند، افسوس بر من!
هوش مصنوعی: چشم تو را همانطور که من دیدم، و فتنههای او اگر باعث شود کسی از تو جان بگیرد، من هرگز از تو دل نمیکنم و از این بابت متأسفم.
هوش مصنوعی: اوحدی مراغهای میگوید: جای نگرانی نیست بر کسی که از تو آسیب ببیند؛ چون من خودم در خطر هستم و تمام نگرانی من به خاطر خودم است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.