تا برگذشت پیشم باز آن پری خرامان
نقش مرا فرو شست از لوح نیک نامان
ای همرهان، به منزل گر بازگشت باشد
با قوم ما بگویید احوال دل به دامان
زین پیش جمع بودم و اکنون نمیگذارد
دستم به کار دانش، پایم بزیر دامان
خواری کند پیاپی و آنگاه بر چه دلها؟
یاری کند دمادم و آنگاه با کدامان؟
در آتشم بسوزد هر ساعتی ولیکن
بیحاصلست گفتن اسرار خود به خامان
ذوق تمام دارد گفتار من ولیکن
نیکو نمینشیند در طبع ناتمامان
روزی رقیب خود را گر بر گذر بینی
چندین لگد مزن، گو، در کار پست نامان
ای اوحدی، چه جویی از عشق نام نیکو؟
کز عشق هیچ کس را کاری نشد به سامان
از جور او شکایت چندین مکن، که این جا
بسیار جور بینی از خواجه بر غلامان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از دیدار دوبارهٔ معشوقِ پریوش آغاز میکند که نیکنامی و آرامش و کار دانش را از او گرفته است. از بیمهری معشوق با عاشقان و مهربانیاش با نااهلان گله میکند و میگوید راز سوز عشق را نباید با ناپختگان در میان گذاشت. در پایان خود را ملامت میکند که از عشق نباید نام نیک و سامان چشم داشت و جور معشوق را مانند جور ارباب بر بنده باید پذیرفت.
هوش مصنوعی: همین که آن معشوقِ پریمانند دوباره با ناز از برابرم گذشت، نام و نشان مرا از فهرست نیکنامان پاک کرد؛ یعنی عاشقش شدم و آبرو و نیکنامیام از دست رفت.
هوش مصنوعی: ای همسفران، اگر به خانه و دیار بازگشتید، حال دلِ مرا که به دامنِ معشوق آویخته و گرفتارش شده است، برای خویشان و قوم من بازگویید.
هوش مصنوعی: پیش از این خاطری آسوده و حالی سامانیافته داشتم، اما اکنون عشق او نمیگذارد دستم به کار دانش برسد یا پایم را در دامن بکشم و آرام در گوشهای بنشینم.
هوش مصنوعی: پیوسته خوار و ذلیل میکند، آن هم دلهای چه کسانی را (دلهای عاشقان صادق را)! و پیوسته یاری و مهربانی میکند، آن هم با چه کسانی (با نااهلان و بیگانگان)!
هوش مصنوعی: هر ساعت مرا در آتش عشق میسوزاند، اما گفتن این رازها به ناپختگان و بیخبرانِ عشق بیفایده است.
هوش مصنوعی: سخن من سراسر ذوق و لطف است، اما در طبعِ کسانی که ناقص و ناپختهاند خوش نمینشیند و پسندیده نمیافتد.
هوش مصنوعی: اگر روزی رقیب خود را بر سر راه دیدی، به او بگو اینقدر به کار و حال ما فرومایگانِ بینام لگد نزند و آزارمان ندهد.
هوش مصنوعی: شاعر به خود خطاب میکند: ای اوحدی، چرا از عشق نیکنامی میجویی؟ چون عشق کار هیچکس را سامان و نظم نداده است.
هوش مصنوعی: اینقدر از ستم معشوق شکایت مکن، زیرا در اینجا بسیار میبینی که ارباب بر بندگانش ستم کند؛ عاشق بندهٔ معشوق است و باید جور او را تحمل کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.