مرا با دوست میباید که رویارو سخن گویم
نه با او دیگری مشغول و من با او سخن گویم
سر بیدوست بر زانو چه گویی؟ فرصتی باید
که او بنشیند و من سر بر آن زانو سخن گویم
مرا گویند: دردش را بجوی از دوستان دارو
نه با دردش چنان شادم که از دارو سخن گویم
چو بوی نافه گردد فاش بوی مشک شعر من
چو من در شیوهٔ آن چشم بیآهو سخن گویم
بی رغو میتوان رفتن ز دست او، ولی ترسم
وفای او بنگذارد که در یرغو سخن گویم
همیشه حاجت ابرو چو سر در گوش او دارد
به گوش او رسد حالم، چو با ابرو سخن گویم
دل من چون ز موی او پریشانست و آشفته
به وصف موی او باید که همچون مو سخن گویم
گرم چون اوحدی روزی سر زلفش به دست افتد
چو چین زلف تا برتاش تو بر تو سخن گویم
به قول زشت بد گویان نگردد گفتهٔ من بد
جهان نیکو همی داند که: من نیکو سخن گویم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، تمایل عمیق خود به گفتگو با محبوب را بیان میکند و تاکید میکند که این سخنگویی باید در فضایی صمیمانه و بیحواسپرتی از دیگران صورت گیرد. او به زیباییهای محبوب و تاثیر آن بر روح و دل خود اشاره میکند و میخواهد درد و شوقش را با او در میان بگذارد. همچنین، شاعر نسبت به نظرات منفی دیگران بیتوجه میماند و بر این باور است که کلماتش همواره نیکو و دلنشین هستند. در نهایت، اوحدی با اشاره به موی محبوب، از زیبایی آن به عنوان موضوعی برای سخن گفتن یاد میکند.
هوش مصنوعی: باید با دوست خود رو در رو صحبت کنم، نه اینکه او با کسی دیگر مشغول باشد و من در حاشیه با او حرف بزنم.
هوش مصنوعی: وقتی سرم را بر زانوی دوست گذاشتهام، چه چیزی میتوانم بگویم؟ باید فرصتی پیش آید که او بنشیند و من در این حالت با او صحبت کنم.
هوش مصنوعی: میگویند که دردی را از دوستانم بخواهم و به دنبال دارو باشم، اما من آنقدر از درد خود شاد هستم که میتوانم تنها از دارو صحبت کنم.
هوش مصنوعی: وقتی که بوی خوش نافه در فضا پخش میشود، بوی شعر من نیز مشاعر را پر میکند و من به شیوهٔ آن چشمی که زیبا و بیقرینه است، صحبت میکنم.
هوش مصنوعی: با اینکه نمیتوانم بدون او از کنارش بروم، اما میترسم که وفاداری او به من را ترک کند و نتوانم در آسایش صحبت کنم.
هوش مصنوعی: همیشه نیازم به ابرو (نکهت و جمال معشوق) به اندازهای است که وقتی با ابرو به او (معشوق) سخن میگویم، حال من به گوش او میرسد و متوجه میشود.
هوش مصنوعی: دل من به خاطر موی او بینظم و پریشان است، پس باید مانند خود موی او با زیبایی و شیوا صحبت کنم.
هوش مصنوعی: اگر روزی به سر زلف اوحدی (شاعر) دسترسی پیدا کنم، مانند چین زلفش، تو را هم به خاطر او توصیف میکنم و راجع به تو سخن میگویم.
هوش مصنوعی: من با وجود انتقادهای زشت بدگویان، اعتقادی به نادرستی گفتههایم ندارم؛ زیرا همه میدانند که من در سخنانم نیکوکاری و خوبی را بیان میکنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.