ما چشم جهانیم، که این راز بدیدیم
پوشیده رخ آن بت طناز بدیدیم
هم صورت او از همه نقشی بشنیدیم
هم لهجهٔ او در همه آواز بدیدیم
آن قامت و بالا، که به جز ناز ندانست
بیعشوه خرامان شد و بیناز بدیدیم
پیش از زحل و زهره و برجیس بگفتیم
ما طلعت خورشید یک انداز بدیدیم
چون شمع به یک لمعه گران نور نمودیم
صد بار زبان در دهن گاز بدیدیم
تا گشت وجود و عدم ما متساوی
او را ز وجود همه ممتاز بدیدیم
زین کهنه قفس باز نگردیم و ز بندش
تا سوی فلک فرصت پرواز بدیدیم
یاران قدیمی، که ز ما روی نهفتند
چون پرده تنک شد همه را باز بدیدیم
سازیست بزرگ این تن و ما کوشش بسیار
کردیم که ماهیت این ساز بدیدیم
از عجز بدین در ننهادست کسی پای
ما سر بنهادیم چو اعجاز بدیدیم
دوش اوحدی از واقعه ما را خبری داد
هم شکر که یک واقعه پرداز بدیدیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تجلی زیبایی و جاذبهی معشوق میپردازد و میگوید که چشمهای ما به راز و حقیقت او نگریستهاند. او تمام زیباییهای ظاهری و باطنی معشوق را در همه جا مشاهده کرده و از ناز او شگفتزده شده است. معشوق همچون خورشیدی درخشان جلوهگر است و حتی دمی از نور او باعث درک عمیقتری از وجود و عدم ما میشود. شاعر با اشاره به محدودیتهای دنیای مادی، امید به پرواز و رهایی از آن را در خود زنده نگه میدارد. در نهایت، اوحدی از یک واقعه بزرگ و شگفتانگیز صحبت میکند که به او الهام شده و شکر میکند که به این حقیقت پی برده است.
هوش مصنوعی: ما به عنوان کسانی که به دنیا نگاه میکنیم، این راز را فهمیدهایم که چهرهی پنهان آن معشوق زیبا را دیدهایم.
هوش مصنوعی: ما زیبایی چهرهاش را از همه جلوهها شنیدیم و صدای او را در تمام آوازها و نغمهها احساس کردیم.
هوش مصنوعی: آن قامت و زیبایی را که جز ناز و فخر را نمیداند، با خرامش و زیبایی بیعشوه و بدون خودپسندی مشاهده کردیم.
هوش مصنوعی: ما قبل از سیارههای زحل و زهره و برجیس (ستارهای در افسانهها) به زیبایی چهرهٔ خورشید اشارت کردیم و آن را به نظاره نشستهایم.
هوش مصنوعی: هنگامی که به یک نگاه، همچون شمع نوری درخشان منتشر کردیم، زبان را صد بار در دهان خود گذاشتیم و بهتزده و شگفتزده شدیم.
هوش مصنوعی: وجود و عدم ما به یک اندازه شده بود، پس ما او را از وجود خودمان متمایز و برتر دیدیم.
هوش مصنوعی: با مشاهدهٔ شرایط سخت و محدودیتهای این دنیا، تصمیم گرفتهایم که از این قفس تنگ و اسیرکننده خارج نشویم و به جای آن، به سوی آسمان و آزادی پرواز کنیم.
هوش مصنوعی: دوستان قدیمی که از ما روی گردان شده بودند، وقتی پردهٔ نازک حائل بین ما و آنها کنار رفت، دوباره همهٔ آنها را دیدیم.
هوش مصنوعی: این جسم ما مانند یک ساز بزرگ است و ما تلاش زیادی کردیم تا ماهیت واقعی این جسم را درک کنیم.
هوش مصنوعی: هیچکس نتوانسته از ناتوانی ما دست بر دارد، ما هم مانند اعجاز (پدیدهای شگفتانگیز) زانوی تسلیم را به زمین گذاشتیم.
هوش مصنوعی: دیشب اوحدی به ما خبر داد که ما نیز خبری از یک رویداد داریم و از این بابت خوشحالم که توانستیم یک داستانپرداز را ببینیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.