بباد صبا گفتم از شوق دوش
که: درکارم، ار میتوانی، بکوش
نشانی از آن نوشدارو بیار
که سودای او بردم از مغز هوش
نه زان گونه تلخست کام دلم
که شیرین توان کردن او را بنوش
رفیقا، مکن پر نصیحت، که من
ندارم دماغ نصیحت نیوش
مرا آتش عشق در اندرون
ز خامی بود گر نیایم به جوش
مکن دورم از باده خوردن، که باز
مرا تازه عهدیست با میفروش
دو چشم من از عشق او چون پرست
لبم گر بخوشد ز غم، گو: بخوش
چو آگه شوی از شب بیدلی
به روزش مرنجان و رازش بپوش
بهل، تا روم بر سر عشق من
چو من رفتم، آنگه ز پی میخروش
به کام بداندیش گشت اوحدی
که بر نیک خواهان نمیکرد گوش



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از شوق و عطش عشق خود سخن میگوید و از باد صبا میخواهد که نشانی از معشوق به او برساند. او تأکید میکند که دلش تلخ نیست و میتواند به شیرینی عشق ادامه دهد. شاعر از نصیحت دوستان خود بیزار است و میخواهد در شور عشق و بادهنوشی غرق شود. همچنین، او به خامی خود در آتش عشق اشاره میکند و میگوید که احساساتی عمیق دارد، اما در روزهای بیدلی نباید رازی را فاش کرد. در نهایت، اوحدی به ناامیدی از گوشدادن دیگران به خواستهای نیکخواهانهاش اشاره میکند.
هوش مصنوعی: به باد صبا (نسیم صبح) گفتم که از شوق دیشب، اگر ممکن است، برایم در این کار کمک کن و تلاش کن.
هوش مصنوعی: نشانهای از آن داروی شفابخش بیاور که من عشق او را از فکر و ذهن خود خارج کردهام.
هوش مصنوعی: دل من آنقدر تلخ و آشفته است که نمیتوان آن را با شیرینی هیچ چیز دیگری خوش کرد.
هوش مصنوعی: ای دوستان، نصیحت نکنید، زیرا حال و حوصلهی شنیدن نصیحت را ندارم.
هوش مصنوعی: عشق درون من به خاطر ناپختگی و بیتجربگیام مانند آتش مشتعل است و اگر به جوش نیایم، به خاطر همین خامیام است.
هوش مصنوعی: مرا از نوشیدن شراب دور نکن، زیرا که هنوز برایم عهدی با میفروش (شرابفروش) هست و این عهدی تازه است.
هوش مصنوعی: چشمان من به عشق او مانند پرستویی است که همواره در حال پرواز است. اگر لبم از غم خوشحال شود، باز هم بگو خوشحال است.
هوش مصنوعی: وقتی از بیخوابی شبانهام باخبر شوی، در روز مزاحم من نشو و راز این بیخوابی را پنهان نگهدار.
هوش مصنوعی: بگذار تا به خاطر عشق من بروم، زمانی که من رفتم، آنگاه از پی من به گریه و ناله خواهی پرداخت.
هوش مصنوعی: اوحدی به خاطر بداندیشان به خواستههای خود رسید و از شنیدن سخنان کسانی که نیکخواه بودند، بیاعتنا شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یکایک بیامد خجسته سروش
به سان پری پلنگینه پوش
شمید و دلش موج بر زد ز جوش
ز دل هوش و از جان رمیده خروش
برآمد ز گردون و هامون خروش
مصیبت شد آن شادی و ناز و نوش
تو آنچ از پیمبر رسیدت به گوش
به فرمان به جای آر آنرا بکوش
از آن نعره افتاد قارون به جوش
برآورد گُرز گران را به دوش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.