ای صبا، از من آشفته فلان را میپرس
مینشان جان و دل و آن دل و جان را میپرس
در جهان هم نفسی جز تو ندارد جانم
هر نفس میرو و آن جان جهان را میپرس
زلف او را ز رخ او به کناری میکش
غافلش میکن و آن چشم و دهان را میپرس
در چمن میشو و بر یاد گلش می مینوش
وز چمن میرو و آن سرو روان را میپرس
گرچه او را سر مویی خبر از حالم نیست
هردم آن بیخبر موی میان را میپرس
گرچه من پیر شدم در هوس دیدن او
تو گذر میکن و آن بخت جوان را میپرس
اوحدی عاشق آن عارض و زلفست، تو نیز
از سر لطف همین را و همان را میپرس



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل باد صبا را پیک خود میکند و از او میخواهد پیوسته نزد معشوق برود و از زلف، چهره، چشم، دهان، قامت و کمر او احوال بپرسد. با آنکه معشوق از حال عاشق بیخبر است و عاشق در انتظار دیدارش پیر شده، باز هم تنها آرزویش رسیدن خبری از اوست. در بیت پایانی اوحدی خود را شیفتهٔ چهره و زلف یار میخواند و از صبا میخواهد از همینها خبر بیاورد.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، از جانب من که پریشانحالم، احوال فلان کس (معشوق) را بپرس؛ جان و دل را آرام کن و از آن کسی که دل و جان من است خبر بگیر.
هوش مصنوعی: جان من در جهان همدمی جز تو ندارد؛ پس هر لحظه برو و از آن کسی که جانِ جهان است احوال بپرس.
هوش مصنوعی: زلف او را از روی چهرهاش کنار بزن و او را غافلگیر کن، و از آن چشم و دهانش جویای حال شو.
هوش مصنوعی: به باغ برو و به یاد گلِ رخسار او شراب بنوش، و از باغ رهسپار شو و از آن قامت چون سرو خرامانش خبر بگیر.
هوش مصنوعی: هرچند او به اندازهٔ سر مویی از حال من خبر ندارد، تو هر لحظه احوال آن بیخبرِ کمرباریک را بپرس.
هوش مصنوعی: هرچند من در آرزوی دیدار او پیر شدم، تو از کنارش بگذر و احوال آن خوشبختِ جوان را بپرس.
هوش مصنوعی: اوحدی دلباختهٔ آن چهره و زلف است؛ تو نیز از روی مهربانی احوال همین چهره و همان زلف را بپرس.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.