موی فشانم دگر عشق به درها ببرد
در همه عالم ز من ناله خبرها ببرد
روی چو گلبرگ تو اشک مرا سیم کرد
مطرب ما این نوا برزد و زرها ببرد
من ز سفرهای خود سود بسی داشتم
عشق تو در باختن سود سفرها ببرد
داشتم از شاخ عمر وعدهٔ برخوردنی
باد فراقت به باغ بر زد و برها ببرد
باز نیاید به هوش عاشق رویت، که او
توش ز تنها ربود، هوش ز سرما ببرد
زلف تو دل برد و هست در پی جان، ای عجب!
بار کجا میهلد، دوست، که خرها ببرد؟
داشت دلی اوحدی، نقد و دگر چیزها
این دو بر آتش بسوخت عشق و دگرها ببرد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به شدت تحت تأثیر عشق و دلدادگی خود قرار دارد و با بیانی عاطفی از حال و هوای عاشقانهاش میگوید. او به تصویر کشیدن زیبایی معشوق و تأثیر عمیق آن بر احساساتش میپردازد و از نالههای دلbroken خود سخن میگوید. عشق او باعث شده که حتی سفرها و لذتهای زندگی برایش بیمعنا شوند و تنها غم فراق معشوق را احساس کند. در نهایت، شاعر تأکید میکند که عشقش باعث از دست رفتن دیگر چیزها از جمله آرامش و دلخوشیاش شده است.
هوش مصنوعی: اگر عشق را رها کنم و موی خود را بیفشانم، ناله و فریاد من از دل من در سراسر دنیا پیچیده خواهد شد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو مانند گلبرگ زیبایی من را به اشک انداخت و ارزش من را کم کرد؛ سازندهٔ ما این نوا را نواخت و باعث شد که همهٔ ثروتها از من برود.
هوش مصنوعی: از سفرهایی که کردهام بسیار بهره گرفتم، اما عشق تو باعث شد همهی دستاوردهایم را از دست بدهم.
هوش مصنوعی: از عمرم که به مانند درختی است، وعدهٔ دیدار تو را داشتم، اما اکنون باد بیوفایی تو درخت زندگیام را خشک کرده و تمام برگها را از آن جدا کرده است.
هوش مصنوعی: عاشق نمیتواند به خود بیاید و به یاد تو بیفتد، زیرا تو او را از تنهاییاش دور کردهای و این حال او را بهقدری مست کرده که سردی و یخبندان روحش را میبرد.
هوش مصنوعی: زلف تو دل مرا ربوده و در پی جان من است. چه عجب که بار کجا میرود، دوست، که خرها را با خود میبرد؟
هوش مصنوعی: اوحدی دلی آتشین داشت و با عشق، این دل و چیزهای دیگرش را سوزانید و بقیه امور را از دست داد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از خط او نسخه سبزه به صحرا ببرد
آب ریاحین سبز هم به تماشا ببرد
برد خط و زلف او جان و دل عاشقان
زان رمقی مانده بود، سبزه به صحرا ببرد
در بن خاری بدم جای گرفته چو گل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.