اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۷۵
خواهی که قدم زنی تو در کوی صفا
پیوسته خوری تو آب از جوی صفا
مادام که در سر هوس دنیا هست
هرگز به مشامت نرسد بوی صفا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت ترک شهوات دنیوی اشاره میکند و بیان میکند که اگر کسی در پی لذات دنیایی باشد، هرگز طعم واقعی صفا و آرامش را نخواهد چشید. او تاکید میکند که برای رسیدن به معنویت و آرامش حقیقی، باید از این هوسها فاصله گرفت. در غیر این صورت، فرد هرگز بوی طراوت و صفای واقعی را حس نخواهد کرد.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی در جایی خوشایند و پاک قدم بگذاری، باید همیشه از آب زلال و پاک آنجا نوش جان کنی.
هوش مصنوعی: تا زمانی که در دل آرزوها و خواستههای دنیوی مشغول باشی، هرگز عطر آرامش و خوشی را احساس نخواهی کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.