اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۷۳
هشیار دلم در آمد از مستیها
شد باخبر از بلند وز پستیها
در حال زمانه چون نظر کردم گفت
هم نیستیم به است ازین هستیها



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تأمل در حالت روحی و ذهنی خود میپردازد. او پس از رهایی از مستی و بیخبری، به آگاهی و هشیاری دست مییابد و از وضعیت خود و زندگی در جهان آگاه میشود. با نگاهی دقیق به زمانه، درمییابد که حقیقت وجود در این هستیها فراتر از ظاهر آنهاست و به نظر میرسد که درک عمیقتری از واقعیتها را یافته است.
هوش مصنوعی: دل من از حالت مستی بیدار شد و حالا از خوبیها و بدیها آگاه است.
هوش مصنوعی: وقتی به اوضاع و احوال زمان نگاه کردم، دریافتم که در حقیقت ما در این زندگی وجود نداریم و این هستیها از آنچه به نظر میرسد بهتر است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.