اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۵۴
در درد اگر تو از دوا محرومی
اندیشه مکن تا تو چرا محرومی
آکندهٔ حشو شهوتی ای مسکین
زان است که از عشق خدا محرومی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به یادآوری میپردازد که اگر در زندگی دچار درد و رنج هستیم و از درمان آن محروم، نباید به وضعیت خود غصه بخوریم. او به فرد میگوید که ریشهی این درد و محرومیت در وابستگی به شهوات دنیوی است. در نهایت، تأکید میکند که فقدان عشق واقعی به خداوند، باعث شده است تا انسان از نعمتهای معنوی و واقعی دور بماند.
هوش مصنوعی: اگر در درد و رنجی و از درمان بینصیب، نگران نباش که چرا به دوا دسترسی نداری، بلکه به این فکر کن که چرا خود را محروم کردهای.
هوش مصنوعی: ای بیچاره، تو پر از بیهودهگویی و هوای نفس هستی، زیرا از عشق به خدا بینصیب ماندهای.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در درد اگر تو از دوا محرومی
اندیشه بکن تا تو چرا محرومی
آکندهٔ حشو شهوتی ای مسکین
زان است که از عشق خدا محرومی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.