و از ایشان بود ابوعلیّ بن الکاتب نام وی الحسن بن احمد صحبت ابوعلی رودباری و ابوبکر مصری و پیران دیگر کرده بود و بزرگ بود اندر حال خویش و وفاة او اندر سنه نیّف و اربعین و ثلثمایه بود.
ابن کاتب گوید معتزله خواستند کی خدایرا منزّه گویند از جهت عقل و بخطا افتادند و صوفیان از طریق علم تنزیه خدای گفتند و مصیب بودند.
ابن کاتب گوید چون خوف در دل قرار گیرد بر زبان حکمت رود.


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: ابوعلی بن الکاتب به توصیف شخصیتهای مهمی چون ابوعلی رودباری و ابوبکر مصری میپردازد و به بزرگی و مقام خود در میان ایشان اشاره میکند. او از موضوع تنزیه خداوند سخن میگوید و به نقد معتزله اشاره میکند که نتوانستند خدا را به درستی از نظر عقل منزه بدانند. در contrast، صوفیان را موفق میداند که توانستهاند این تنزیه را به درستی بیان کنند. در نهایت، او تأکید میکند که وقتی خوف در دل انسان نشسته باشد، حکمت به زبان او جاری میشود.
هوش مصنوعی: ابوعلی بن الکاتب، که نامش الحسن بن احمد بود، با ابوعلی رودباری و ابوبکر مصری و دیگر افراد پیر صحبت کرده بود. او در زمان خود شخصیت بزرگی بود و در سن چهل و سه سالگی از دنیا رفت.
هوش مصنوعی: ابن کاتب میگوید که معتزله تلاش کردند خدا را با دلایل عقلانی منزّه بشمارند، اما به اشتباه افتادند. در حالی که صوفیان به روش علمی به تنزیه خدا پرداخته و در این زمینه موفق بودند.
هوش مصنوعی: ابن کاتب میگوید زمانی که ترس در دل انسان جا بگیرد، کلمات حکمت به زبان او میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.