چمن دل بردن آیین میکند باز
جهان را لاله رنگین میکند باز
نسیم خوش نفس با غنچه هر دم
حدیث نافهٔ چین میکند باز
شکوفه هر زری کاورد بر دست
نثار پای نسرین میکند باز
گشاده چشم خواب آلود نرگس
تماشای ریاحین میکند باز
زمین از ابر احسان میپذیرد
هوا را سبزه تحسین میکند باز
عبید از دولت خسرو در این فصل
بنای عیش شیرین میکند باز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر با حال و هوای بهاری، زیباییهای طبیعت را توصیف میکند. شاعر از چمن، لاله، نسرین و نرگس سخن میگوید و هر یک را به نوعی از زیبایی و شگفتی آراسته میبیند. نسیم خوش، عطر گلها را پراکنده کرده و زمین با شکوفههای رنگارنگ پر شده است. همچنین، عبید زاکانی به شادی و لذت زندگی در فصل بهار اشاره میکند و از دولت خسرو به عنوان عاملی برای خوشی و عیش یاد میکند.
هوش مصنوعی: چمن (محل گل و گیاه) دل را میبرد و این کار را بار دیگر تکرار میکند، جهان را با رنگهای زیبا و تازهٔ لالهها تزیین مینماید.
هوش مصنوعی: نسیم خوشبو هر لحظه با غنچه صحبت میکند و از زیبایی و عطری که از موهای چین برمیخیزد، سخن میگوید.
هوش مصنوعی: شکوفهی هر درختی که به عنوان هدیه و نذری تقدیم میشود را بر دستان نسرین (گلی زیبا و معطر) مینهد.
هوش مصنوعی: نرگس (گلی با چشمهای باز و خوابآلود) با چشمهایش به تماشای گلها مینشیند و از آنها لذت میبرد.
هوش مصنوعی: زمین از رحمتهای آسمان که به شکل باران میبارد، بهرهبرداری میکند و هوا دوباره به خاطر سرسبزی و شکوفهها تحسین میکند.
هوش مصنوعی: عبید به خاطر نعمتهای دولت و قدرت خسرو در این بهار، شادمانی و لذت را دوباره آغاز میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.