گنجور

 
حکیم نزاری قهستانی
 

فرخنده روزگارِ گدایانِ خارکش

چون اشترانِ مستِ تنگ خوار و بارکش

آخر شتر به قوّت و شوکت چنان که هست

داده ست اختیار به دستِ مهارکش

گر شد دوباره قافیه امّا دو شاهدند

تو هر دو را سبک ز میان در کنار کش

از تو چه منفعت که شترمرغِ مطلقی

نه بالِ بر پریدن و نه پشتِ بارکش

ای سال خورده بر نود و صد کشیده گیر

وآن گه قیاس کرده ز صد بر هزار کش

چون عاقبت نهایت اعمار لازم است

باری به نقدِ وقت میِ خوش گوار کش

مهر از زمانه بگسل و دل در جهان مبند

زین بر کمیت می نه و تنگ استوار کش

از اهلِ روزگار مکن احتمالِ جور

باری چو می کشی ستمی هم ز بار کش

دنیا که هست مزرعه الآخرت درو

آسایش و مجاهده از نور و نار کش

نیک و بد و حلال و حرام و نشاط و غم

در می نخست عیش کن آن گه خمار کش

از طاعتِ مزوّرِ خود بیش ازین مناز

این می ز جامِ مرحمتِ کردگار کش

آزست و بس زبانۀ دوزخ نزاریا

نیلِ نیاز بر رخِ زردِ نزار کش

یا رب نیازمند به بخشایشِ توام

پاک از میانِ معصیتم بر کنار کش

خّطِ جواز ده به نزاری که بی حجاب

آزاد وار رخت به دار القرار کش

ای ناگزیر رحم کن و خّطِ مغفرت

در سیَئات بنده به روزِ شمار کش

mouse با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

format_list_numbered_rtl حذف شماره‌ها | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | search شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: منبع نزاری | linkرونوشت نشانی | content_copyرونوشت متن | share

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

music_note معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

photo_camera پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، support راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.