به پایانِ مستی سواری مکن
سبکساری و بیقراری مکن
تو مفلوجی و بارگی باد پای
اگر عقل داری نجنبی ز جای
چو نتوان همی بر زمین رفت راست
تمنّای معراج کردن خطاست
سلیمان نِهای بادبازی مکن
چو دندانْنداری گرازی مکن
نه نیرویِ بازو و نه زور پای
مکن بر عنان ور کیب آزمای
حذر واجب است از کمیِت مدام
که هم بد رکاب است و هم بد لگام
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به افرادی اشاره دارد که در موقعیتهای نامناسب یا خطرناک قرار میگیرند و به آنها توصیه میکند که از اقداماتی که فراتر از تواناییشان است پرهیز کنند. شاعر به این نکته تأکید دارد که وقتی کسی از نظر عقل یا قدرت توانایی کافی ندارد، باید از تلاش برای رسیدن به اهداف بزرگ و ناممکن (مانند پرواز) دوری کند. همچنین، اشاره میکند که تلاشهای غیرمناسب ممکن است به ضرر شخص تمام شود. بهطور کلی، شعر به عاقلانه بودن در اقدامات و شناخت محدودیتها اشاره دارد.
هوش مصنوعی: در انتهای خوشی و لذت، سبکسر و بیدقت نباش، و از حال و هوای خوب خود غافل نشو.
هوش مصنوعی: تو در وضعیت ناتوانی هستی و چنان که پاهایت از حرکت بازمانده، اگر کمی عقل و درک داشته باشی، نباید بیجهت و بیفکری از جایت حرکت کنی.
هوش مصنوعی: اگر نمیتوانی بهطور مستقیم به اهداف بلند و بزرگت دست یابی، پس آرزوی ترقی و رسیدن به عرش بالا برایت درست نیست.
هوش مصنوعی: سلیمان را در اینجا تشبیه کرده به شخصی که در مقام قدرت و نفوذ است، اما اگر خود را ناتوان احساس کند نباید ادای قدرت را درآورد. در واقع، اگر نمیتوانی چیزی را به درستی انجام دهی، بهتر است از آن پرهیز کنی و خودت را در آن موقعیت قرار ندهی.
هوش مصنوعی: نه به قدرت دست و نه به نیروی پا تکیه کن؛ اگر میخواهی زمانی را امتحان کنی، این کار را نکن.
هوش مصنوعی: باید از کسی که همیشه کمطاقت و ناتوان است، دوری کرد؛ زیرا او نه تنها همراه خوبی نخواهد بود، بلکه در هدایت و رهبری نیز ایراداتی دارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.