|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از تجربیات خود در دوران امتحان و تحصیل صحبت میکند. ابتدا، از احساس ترس و وحشت در برابر امتحانات یاد میکند که با گذر زمان به نوعی دوستی و آرامش تبدیل میشود. او به کمک تأثیرات مثبت آموزگار یا فرشتهای که به او یاری میرساند، از عذابهای شدید رهایی مییابد. در نهایت، با گذاشتن قدم در جادهی صفا و آرامش، به بهبودی و سلامت میرسد.
هوش مصنوعی: پس از مدتی که گذشته بود، به سراغ توجه و تمرین در امتحان رفتم.
هوش مصنوعی: وحشت و ترس که در دل داشتم، با دوستی و محبت تبدیل به آموزهای شد که فرشتهای را در دل خانهام آورده است.
هوش مصنوعی: وقتی که از عذاب شدید نجات پیدا کنم، دلیل هدایت من به سوی راه راست خواهد شد و این موضوع فقط برای افراد خاصی است.
هوش مصنوعی: در مکانی آرام و خالص گام گذاشتم و از آنجا بیماریام درمان شد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.