|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چهارم مرد موبد گفت کاین راز
به شخصی مانَد اندر حجله ناز
عروسی در کنارش خوب چون ماه
بدو در یافته دیوانگی راه
نه بتوان خاطر از خوبیش پرداخت
نه از دیوانگی با وی توان ساخت
هم آخر چون شود دیوانگی چیر
گریزد مرد از او چون آهو از شیر
در این اندیشه لختی قصه راندند
ورق نادیده حرفی چند خواندند
چو می‌مردند می‌گفتند هیهات
کزین بازیچه دور افتاد شهمات
ز مرده هر کسی افسانه راند
نمرده راز مرده کس نداند
مگر پیغمبران کایشان امینند
به نامحرم نگویند آنچه بینند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: موبد چهارم درباره عشق و دیوانگی سخن می‌گوید و آن را به عروسی تشبیه می‌کند که زیبایی چون ماه دارد و در کنار خود دیوانگی را می‌بیند. او بیان می‌کند که انسان نه می‌تواند از زیبایی آن دل بکند و نه می‌تواند با دیوانگی به خوبی بسازد. در نهایت، او به مفهوم رازها و داستان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها پیامبران قدرت بیان این رازها را دارند و به نامحرم نمی‌توانند آنچه را که می‌بینند بگویند.
هوش مصنوعی: مرد موبد چهارم گفت که این راز مانند چیزی است که فقط در حجله عروسی برای شخص خاصی باقی می‌ماند و دیگران از آن بی‌خبرند.
هوش مصنوعی: عروسی که در کنارش با زیبایی چون ماه است، او را دچار عشق و دیوانگی کرده.
هوش مصنوعی: نمی‌توان از زیبایی او دل کند و همچنین نمی‌توان با دیوانگی‌اش کنار آمد.
هوش مصنوعی: سرانجام، وقتی دیوانگی به اوج خود برسد، مرد مانند آهو که از شیر فرار می‌کند، از آن دور می‌شود.
هوش مصنوعی: در این حالت، مدتی به فکر فرو رفتند و داستان را دوباره مرور کردند و نکات ناگفته‌ای را یک چند خواندند.
هوش مصنوعی: زمانی که انسان‌ها می‌مردند، می‌گفتند آه و افسوس! که از این دنیا و بازی‌های آن دور افتادند.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند دربارهٔ راز و داستان‌های فوت‌شدگان سخن بگوید، زیرا آنها که مرده‌اند، دیگر چیزی نمی‌دانند. فقط زنده‌ها می‌توانند از زندگی و مسائل آن صحبت کنند.
هوش مصنوعی: پیامبران که مورد اعتمادند، اسراری که می‌بینند را به کسانی که صلاحیت ندارند نمی‌گویند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.