دم چند فروزی از سخن چینی خویش
شرمنده نمی‌شوی ز رنگینی خویش
از من مزه‌ای طلب که مغز از سخنم
رسته‌ست چو نی شکر ز شیرینی خویش
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دم چند فروزی از سخن چینی خویش
شرمنده نمی‌شوی ز رنگینی خویش
از من مزه‌ای طلب که مغز از سخنم
رسته‌ست چو نی شکر ز شیرینی خویش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به انتقاد از افرادی می‌پردازد که با سخنانی زیبا و فریبنده می‌خواهند خود را بزرگتر از آنچه که هستند، نشان دهند. او از این افراد می‌خواهد که از شرم و رنگینی کلام خود دور شوند و به جای فریبندگی، به اصل و حقیقت وجودی خود بپردازند. در نهایت، اشاره می‌کند که سخن واقعی و شیرین باید از زلالی و حقیقت درون انسان ریشه بگیرد.
هوش مصنوعی: تو چقدر در بیان کلامت خود را فریب می‌زنی و با رنگ و لعاب کلمات، خود را زیباتر نشان می‌دهی، اما آیا از این کار شرمنده نمی‌شوی؟
هوش مصنوعی: از من چیزی بخواه که اصل کلماتی که می‌گویم، مانند شکر از شیرینی خود بیرون آمده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.