صد نعل درست واژگون آوردم
صد موسی و خضر رهنمون آوردم
هرجا سرچشمه ای نشان می دادند
بردم عطش و سبوی خون آوردم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
صد نعل درست واژگون آوردم
صد موسی و خضر رهنمون آوردم
هرجا سرچشمه ای نشان می دادند
بردم عطش و سبوی خون آوردم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از تلاش‌های خود برای جستجوی حقیقت و معرفت سخن می‌گوید. او با استفاده از نمادهایی چون نعل و رهنما، نشان می‌دهد که در مسیر یافتن سرچشمه‌های عمق وجود، کوششی بی‌وقفه داشته است. در نهایت، او از عطش وجودی خود و تمایل به شناخت بیشتر می‌گوید و به جای آب و خون، به دنبال دلایل وجودی و روحانی می‌گردد.
هوش مصنوعی: صد تا نعل را به درستی برعکس کردم، صد نفر مانند موسی و خضر را به عنوان راهنما آوردم.
هوش مصنوعی: هر جا که نشانی از آب و زندگی بود، من با تشنگی و دل‌تنگی به آنجا می‌رفتم و در عوض، تنها باری از خون و رنج را به همراه می‌آوردم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.