گنجور

 
نیر تبریزی
 

بسر زلف تو کز زلف تو سر می نکشم

چکنم نیست جز اینم سر سودای دگر

رحمی ایخواجۀ منعم بگدای در خویش

که ندارد ز تو جز بوسه تمنای دگر