دلبر زرشوی از من کرد جستوجوی زر
خانه خود بردم و با او نمودم جوی زر
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دلبر زرشوی از من کرد جستوجوی زر
خانه خود بردم و با او نمودم جوی زر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این تکبیت از شهرآشوبِ سیدای نسفی است که در آن هر شعر به معشوقی از یک پیشه میپردازد، و اینجا آن پیشه زرشویی است. معشوقِ زرشوی از شاعر طلا میخواهد و شاعر او را به خانه میبرد و «جوی زر» به او نشان میدهد. بازی لفظی میان «جستوجو»، «جوی» (جویبار) و «جو» (دانهٔ جو، کنایه از مقدار اندک) لحنی شوخطبعانه به شعر داده است.
هوش مصنوعی: معشوقِ زرشوی (کسی که خاک را میشوید تا از آن طلا بیرون بکشد) از من طلا خواست و در پیِ زر بود. او را به خانهٔ خود بردم و «جوی زر» را به او نشان دادم. «جوی» ایهام دارد: هم به معنای جویی است که زرشوی در آن خاک را میشوید، و هم به معنای یک دانهٔ جو طلا، یعنی مقدار بسیار اندک. شاید منظور این باشد که عاشقِ تهیدست جز اندکی زر یا جز اشکِ زرد و روان چیزی نداشت که به او بدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.