شوخ بلبل باز من با من رام شد در یک نفس
بردم او را خانه و کردم نفس را در قفس
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
شوخ بلبل باز من با من رام شد در یک نفس
بردم او را خانه و کردم نفس را در قفس



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این تکبیت از مجموعهٔ شهرآشوبِ سیدای نسفی است که در آن معشوقانِ اهلِ پیشههای گوناگون توصیف میشوند و اینجا معشوق بلبلباز است. شاعر میگوید این معشوقِ شوخ ناگهان با او رام شد و او را به خانه برد. در پایان، با بازی با واژههای نفس و قفس، از حبسِ نفس خود از شوق یا از بیمِ رمیدنِ معشوق سخن میگوید، همانگونه که پرنده را در قفس نگه میدارند.
هوش مصنوعی: معشوقِ شوخ و بازیگوشِ من که بلبلباز است (پرندهٔ بلبل نگه میدارد و بازی میدهد) در یک لحظه با من رام و همراه شد. او را به خانه بردم و نفس را در سینه حبس کردم، چنانکه بلبل را در قفس نگه میدارند؛ یعنی از ترس رمیدنش یا از شوق و بیتابی، نفسم بند آمد. شاعر با تناسبِ بلبل و قفس و رامشدن، معشوق را همچون پرندهای وحشی تصویر کرده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.