با نگار غوزه چین گفتم جفایت می کشم
گر شوی همصحبت من پخته هایت می کشم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با نگار غوزه چین گفتم جفایت می کشم
گر شوی همصحبت من پخته هایت می کشم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این تکبیت از شهرآشوبهای سیدای نسفی است که هر کدام دربارهٔ معشوقی از یک پیشه سروده شدهاند؛ اینجا معشوق غوزهچین یا پنبهچین است. عاشق به او میگوید که جفایش را تحمل میکند و اگر با او همدم شود، حاضر است بارِ پنبهاش را هم بکشد. نکتهٔ بیت در دو معنای «کشیدن»، یعنی تحملکردن و حملکردن، و در کاربرد «پخته» به معنای پنبه است.
هوش مصنوعی: به معشوقِ غوزهچین (کسی که غوزهٔ پنبه میچیند) گفتم: ستم و جفای تو را تحمل میکنم؛ اگر همنشین و همدم من شوی، بارِ پنبههایت را هم برایت میکشم. «کشیدن» هم به معنای تحملکردن است و هم به معنای بردنِ بار، و «پخته» در زبان مردم آن دیار به معنای پنبه است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.