از تاب تو، بی یار عدو میماند
در بزم تو، بی رطل سبو میماند
جانا گیرم که خونم آشامیدی
آخر به لب شهد تو، بو میماند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از تاب تو، بی یار عدو میماند
در بزم تو، بی رطل سبو میماند
جانا گیرم که خونم آشامیدی
آخر به لب شهد تو، بو میماند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی از شدت عشق و دل‌تنگی خود می‌گوید. او می‌گوید که بدون یار، همگان چهره‌ی دشمن به خود می‌گیرند و در مجالس شادی، طعم خوشی کم می‌شود. او به محبوب خود اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که با اینکه او خونش را نوشیده، باز هم طعم شیرین عشق در ذهن و زبانش باقی میماند. این ابیات حال و هوای عاشقانه و احساس عمیق به محبوب را به تصویر می‌کشند.
هوش مصنوعی: در جمع دوستان و دشمنان، همه از زیبایی و جذبه تو شگفت‌زده می‌شوند و هیچ‌کس نمی‌تواند به پای تو بیاید. حتی نعمت‌ها و لذت‌های دنیوی هم در برابر تو ناپدید می‌شوند.
هوش مصنوعی: عزیزم، اگرچه خونم را نوشیده‌ای، اما هنوز طعم شیرین شهد تو بر لبانم باقی مانده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.