ای دل چو شدی ز دست ، دستی می زن
دست از هوس عشوهپرستی می زن
گویی که چه ره زنم چو من دست زنم
چون نرگس مستش رهمستی می زن
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای دل چو شدی ز دست ، دستی می زن
دست از هوس عشوهپرستی می زن
گویی که چه ره زنم چو من دست زنم
چون نرگس مستش رهمستی می زن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا در این رباعی دل را خطاب میکند: حال که از دست رفته است، به سماع و دستافشانی روی آورد و از هوس عشوهپرستی دست بکشد. سپس به پرسش فرضی دل که «چه آهنگی بنوازم» پاسخ میدهد که مانند چشم مست یار، نغمهٔ مستی بزند. بازی با معانی گوناگون «دست زدن» و «ره زدن» محور این رباعی است.
هوش مصنوعی: ای دل، اکنون که از دست رفتهای و اختیارت را باختهای، دست بزن و شادی و پایکوبی کن؛ و دست از هوس دلبستگی به ناز و عشوههای فریبنده بکش. «دست زدن» در مصراع اول به معنای کف زدن و سماع و در مصراع دوم به معنای دست کشیدن و رها کردن است.
هوش مصنوعی: اگر بپرسی وقتی دست میزنم چه آهنگ و نغمهای (ره) بنوازم، پاسخ این است: همانگونه که چشم مست معشوق مستی میآفریند، تو نیز آهنگ مستی بنواز و سرمست باش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.