گنجور

غزل شمارهٔ ۳۷۶

 
مولوی
مولوی » دیوان شمس » غزلیات
 

امروز جنون نو رسیده‌ست

زنجیر هزار دل کشیده‌ست

امروز ز کندهای ابلوج

پهلوی جوال‌ها دریده‌ست

باز آن بدوی به هجده‌ای قلب

آن یوسف حسن را خریده‌ست

جان‌ها همه شب به عز و اقبال

در نرگس و یاسمن چریده‌ست

تا لاجرم از بگاه هر جان

چالاک و لطیف و برجهیده‌ست

امروز بنفشه زار و لاله

از سنگ و کلوخ بردمیده‌ست

بشکفت درخت در زمستان

در بهمن میوه‌ها پزیده‌ست

گویی که خدای عالمی نو

در عالم کهنه آفریده‌ست

ای عارف عاشق این غزل گو

کت عشق ز عاشقان گزیده‌ست

بر چهره چون زر تو گازیست

آن سیمبرت مگر گزیده‌ست

شاید که نوازد آن دلی را

کاندر غم او بسی طپیده‌ست

خاموش و تفرج چمن کن

کامروز نیابت دو دیده‌ست



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

عباس نوشته:

امروز جنون نو رسیده‌ست/زنجیر هزار دل کشیده‌ست = امروز دین جدیدی آمده و دوره هزار ساله اسلام تمام شده اشاره به سوره مبارکه سجده آیه ۵ یُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ یَعْرُجُ إِلَیْهِ فِی یَوْمٍ کَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ
ترجمه [خداوند دین خود را از آسمان بزمین میاورد و بعد از هزار سال به تقویم خود شما (هجری) بسوی خودش بر میگرداند.]
دیانت اسلام از زمان حضرت محمد شروع میشود و تا وفات امام حسن عسکری سال ۲۶۰ هجری تکمیل میشود هزار سال بعد در سال ۱۲۶۰ هجری حضرت باب در شیراز اظهار امر میفرمایند

باز آن بدوی به هجده‌ای قلب/آن یوسف حسن را خریده‌ست = بدوی بمعنی اولی (حضرت باب) که قبل از حضرت بها الله بودند هجده قلب منظور ۱۸ حروف حی. یوسف در اینجا حضرت بها الله است. حضرت باب در شب اظهار امر تفسیر سوره یوسف را نازل فرمودند

ابلوج = قند سفید
امروز ز کندهای ابلوج/پهلوی جوال‌ها دریده‌ست” = از لسان شکرینم کلمات نازنینم شنو”

بگاه = بوقت
گویی که خدای عالمی نو/در عالم کهنه آفریده‌ست = از اسلام دین جدیدی تولد میشود

کامروز نیابت دو دیده‌ست = اشاره به دو ظهور حضرت باب و جمال مبارک مولانا در جاهای دیگر هم به دو ظهور اشاره کرده است مثلا:
امروز چه روز است که خورشید دوتاست / امروز ز روزها برونست و جداست
از چرخ بخاکیان نثار است و صداست / کای دلشدگان مژده که این روز شماست

👆⚐

گنجینهٔ گنجور