ای مهی کاندر نکویی از صفت افزودهای
تا بسی درهای دولت بر فلک بگشودهای
ای بسا کوه احد کز راه دل برکندهای
ای بسا وصف احد کاندر نظر بنمودهای
جانها زنبوروار از عشق تو پران شده
تا دهان خاکیان را زان عسل آلودهای
ای سبک عقلی که از خویشش گرانی دادهای
وی گران جانی که سوی خویشتن بربودهای
شاد با گوش مقیم اندر مقالات الست
چون ز بیچشمان مقالات خطا بشنودهای
در رخ پرزهر دونان کمترک خندیدهای
هر خسی را از ضرورت در جهان بستودهای
فارغی از چرب و شیرین در حلاوتهای خود
چرب و شیرین باش از خود ز آنک خوش پالودهای
ای همه دعویت معنی ای ز معنی بیشتر
ای دو صد چندانک دعوی کردهای بنمودهای
ای که میجویی مثال شمس تبریزی تو هم
روزگاری میبری و اندر غم بیهودهای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش و وصف محبوبی میپردازد که به واسطهٔ صفات نیکو و خوبیهایش، دروازههای دولت و برکت را به روی بندگان میگشاید. او به تمجید از عشق و محبت میپردازد که جانها را به سمت خود میکشاند و طعم شیرینی را به زندگی میآورد. همچنین، شاعر به تفاوت محبوب با انسانهای دون اشاره میکند و از بالاتر بودن مقام او در مقایسه با دیگران سخن میگوید. در ادامه، به جستجوی معانی عمیق و ذاتی در عالم وجود و تأثیر آن در زندگی پرداخته میشود. در نهایت، شاعر به ایده شمس تبریزی و جستجوی حقیقت در زندگی اشاره میکند، که میتواند منجر به غم و اندوه بیهوده شود.
هوش مصنوعی: ای ماه، تو که از زیباییها و خوبیها بینظیری، به خاطر تو درهای فراوانی از نعمت و خوشبختی بر آسمان گشوده شده است.
هوش مصنوعی: ای بسیاری از کوه احد که به خاطر عشق و محبتی که در دل داری، از جایی که هستند، جدا کردهای و ای بسیاری از توصیفهای الهی که در نظر دیگران جلوهگر شدهای.
هوش مصنوعی: جانها مانند زنبورهایی که به عشق تو پراکنده شدهاند، تا جایی که دهان خاکیها (مردم عادی) از آن عسل ملآن است. این بیت به تأثیر عشق بر دلیری و فزونی روحها اشاره دارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که عقل تو سبک و کموزن است و از رفتار خود، دیگران را به زحمت انداختهای، ای انسانی که جانت سنگین و پر از درد است، تو خود را از حقیقت وجودت دور کردهای.
هوش مصنوعی: با خوشحالی و شادی، به سخنان حق و علم گوش میدهی و در آنها ساکن هستی، در حالی که از کسانی که در حقایق دچار اشتباه و نادانی هستند، دوری و به آنها توجهی نمیکنی.
هوش مصنوعی: در چهرهٔ افرادی که پست و بیارزش هستند، کمتر خندیدهای و به هر بیارزشی فقط به خاطر نیازها و الزامات زندگی احترام گذاشتهای.
هوش مصنوعی: از چیزهای خوشمزه و لذتبخش دنیا بگذری و خود را از آنها جدا کنی، اما در عوض خودت هم باید در لذتهای شخصیات شیرین و خوشمزه باشی، زیرا تو برای دیگران نمایی دلپذیر و خوشایند هستی.
هوش مصنوعی: ای کسی که تو خود را در مقام دعوت دیگران به معنای حقیقی میدانی، تو به معنای واقعی هم از آنچه میگویی فراتر هستی و هزاران برابر بیشتر از آنچه دعوی کردهای، در عمل نشان دادهای.
هوش مصنوعی: ای کسی که در جستجوی شمس تبریزی هستی، تو نیز زمانی گرفتار غم و اندوهی بیهوده هستی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ای
از حساب زندگی روزشمار آسوده ای
چون می گلرنگ خون عاشقان غماز نیست
از غبار خط چرا این خاک بر لب سوده ای؟
از پشیمانی مشو غافل که روز بازخواست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.