چو سرمست منی ای جان ز درد سر چه غم داری
چو آهوی منی ای جان ز شیر نر چه غم داری
چو مه روی تو من باشم ز سال و مه چه اندیشی
چو شور و شوق من هستت ز شور و شر چه غم داری
چو کان نیشکر گشتی ترش رو از چه میباشی
براق عشق رامت شد ز مرگ خر چه غم داری
چو من با تو چنین گرمم چه آه سرد میآری
چو بر بام فلک رفتی ز خشک و تر چه غم داری
خوش آوازی من دیدی دواسازی من دیدی
رسن بازی من دیدی از این چنبر چه غم داری
بر این صورت چه میچفسی ز بیمعنی چه میترسی
چو گوهر در بغل داری ز بیگوهر چه غم داری
اَیا یوسف، ز دست تو! که بگریزد ز شست تو؟
همه مصرند مست تو ز کور و کر چه غم داری
چو با دل یار غاری تو چراغ چار یاری تو
فقیر ذوالفقاری تو از آن خنجر چه غم داری
گرفتی باغ و برها را همیخور آن شکرها را
اگر بستند درها را ز بند در چه غم داری
چو مد و جر خود دیدی چو بال و پر خود دیدی
چو کر و فر خود دیدی ز هر بیفر چه غم داری
ایا ای جان جان جان پناه جان مهمانان
ایا سلطان سلطانان تو از سنجر چه غم داری
خمش کن همچو ماهی تو در آن دریای خوش دررو
چو اندر قعر دریایی تو از آذر چه غم داری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به معشوق خود میگوید که با وجود تمام غمها و چالشها، نیازی به اندوه ندارد. او با تمثیلهای مختلف به یادآوری میکند که عشق و حال و هوای مشترک آنها بر تمام مشکلات فائق میآید. شاعر از معشوق میخواهد که از تنهایی و ترس خود رها شود و به زیباییهای عشق و ارتباطشان تمرکز کند. در نهایت، او میخواهد که معشوق به آرامش درون دست یابد و از بار نگرانیها آزاد شود، چرا که عشق و دوستی قدرتمندتر از تمام ناملایمات است.
هوش مصنوعی: ای جان، وقتی که من سرمست تو هستم، از درد سر چه نگران هستی؟ و وقتی که تو مانند آهویی هستی که در کنار شیر نر قرار دارد، از چه چیزی غمگین هستی؟
هوش مصنوعی: وقتی که من مانند ماه روی تو هستم، دیگر به گذر سالها و ماهها چگونه فکر میکنی؟ وقتی که شور و شوق من برای تو وجود دارد، چرا نگران و ناراحت هستی؟
هوش مصنوعی: وقتی که تو مثل نیشکر تلخ و ترش شدی، چرا اینقدر ناراحت هستی؟ مگر عشق تو را به سمتی نمیبرد که از مرگ و مشکلات زندگی دیگر غمگین شوی؟
هوش مصنوعی: وقتی که من اینقدر نزدیک و گرم به تو هستم، چرا آه سردی میکشی؟ وقتی که تو به افقهای بلند پرتاب شدهای، چرا از مشکلات و رنجهای دنیا ناراحت هستی؟
هوش مصنوعی: سخن از خوشآوایی و خوشصدا بودن من است که آن را دیدهای، همچنین از مهارت من در داروسازی و هنر بازی با طناب هم آگاهی داری. حالا با وجود چنین تواناییهایی، از این محدودیتها و گرفتاریها چه غمی داری؟
هوش مصنوعی: بر این چهره (ظاهر) چه میچسبی و چه چیز بیمعنی تو را میترساند، در حالی که گوهر (نیتی با ارزش) در آغوش داری، پس برای چیز بیارزش (بدون محتوا) چه غمی داری؟
هوش مصنوعی: ای یوسف، چه کسی میتواند از دست تو فرار کند؟ همه مردم به خاطر تو مست و مجنون هستند، پس از کسانی که نابینا یا ناشنوا هستند، چه غمی داری؟
هوش مصنوعی: وقتی با دل محبوب خود خلوت کردهای، چراغدان چه فایدهای دارد؟ تو که فقیر و دردمند ذوالفقار (شخصیتی بزرگ و شجاع) هستی، از آن خنجر چه غمی داری؟
هوش مصنوعی: تو باغ و درختها را به دست آوردی و شیرینیهای زندگی را میچشی. اگر درها به روی تو بسته شدهاند و نمیتوانی وارد شوی، نگران نباش و از این مانع غمگین نباش.
هوش مصنوعی: زمانی که هویت و ویژگیهای خود را، مانند زیبایی و قدرت (بال و پر و کر و فر) مشاهده کردی، دیگر از هر ناتوانی و بیقدری چه غمی داری؟
هوش مصنوعی: ای جان، ای جان، ای پناه جان مهمانان، ای سلطان سلطانها، تو از سنجر (سنجر: یکی از پادشاهان) چه غم و نگرانی داری؟
هوش مصنوعی: سکوت کن، مثل ماهی در آن دریای زیبا. مانند اینکه در عمق دریا هستی، چرا از آتش (آذر) ناراحت هستی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.