ز رنگ روی شمس الدین گرم خود بو و رنگستی
مرا از روی این خورشید عارستی و ننگستی
قرابه دل ز اشکستن شدی ایمن اگر از لطف
شراب وصل آن شه را دمی در وی درنگستی
به بزمش جانهای ما ندانستی سر از پایان
اگر نه هجر بدمستش به بدمستی و جنگستی
الا ای ساقی بزمش بگردان جام باقی را
چرا بر من دلت رحمی نیارد گویی سنگستی
از آن می کو ز بهر شه دهان خویش بگشادی
همه هستی فروبردی تو پنداری نهنگستی
ز بانگ رعد آن دریا تو بنگر چون به جوش آید
ولیک آن بحر میبودی و رعدش بانگ چنگستی
روان گشته میش چون خون درون دل به هر سویی
تو گویی دل چو قدسستی و می همچون فرنگستی
که لشکرهای اسلام شه ما را درون قدس
ز نصرتهای یزدانی بر آن افرنگ هنگستی
به یک ساغر نگردم مست تو ساقی بیشتر گردان
خرابی گشتمی گر می ز جام شاه شنگستی
ایا تبریز عقلم را خیال تو بشوراند
تو گویی باده صافی خیالت گویی بنگستی
ترنگ چنگ وصل او بپراندهمی جان را
تو گویی عیسی خوش دم درون آن ترنگستی
پیاپی گردد از وصلش قدحها بر مثال آن
که اندر جنگ سلطانی قدح تیر خدنگستی
چنین عقلی که از تزویر مو در موی میبیند
شمار موی عقل آن جا تو بینی گویی دنگستی
ز تیزیهای آن جامش که برق از وی فغان آید
قدح در رو همیآید بریزش گویی لنگستی
چه بالایی همیجوید می اندر مغز مستانش
چو گردند شیرگیر از وی مگر گویی پلنگستی
فراوان ریز در جانم از آن میهای ربانی
ز بحر صدر شمس الدین که کان خمر تنگستی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از شمسالدین، معشوقی الهی و منبع عشق و معرفت، یاد میکند و به تأثیر عمیق او بر روح و دل خود میپردازد. او احساس میکند که زیبایی و روشنی شمسالدین او را از عار و ننگ دور کرده و در خلوت بزم او جانش به تنگنا افتاده است. شاعر به ساقی بزم شمس خطاب میکند و از او میخواهد که جام عشق را به او هدیه دهد تا از این شراب آسمانی مست شود. او تصاویری از باده و وصل میسازد و در نهایت به عشق و نفوذ عمیق آن اشاره میکند، به طوری که دلش را مانند دریایی میبیند که با جوشش این باده به اوج میرسد. در این میان، شاعر به قدرت و شکوه روابط روحانی نیز اشاره میکند که میتواند عقل و دل را متحول سازد.
هوش مصنوعی: از رنگ روی شمسالدین (مقصود شمس تبریزی) که چهرهای گرم دارد، به شادی و زیبایی او دلخوش شدهام، و به همین خاطر از روی این خورشید (شمس) عار نداشته و شرم نمیکنم.
هوش مصنوعی: دل تو از شکستن (غم و اندوه) ایمن شده است، اگر از لطف شراب وصال آن پادشاه (شمس) دمی درنگ کنی و به آن همیشه متصل شوی.
هوش مصنوعی: در میخانهی او، جانهای ما را بیخبر از پایان کار میدانی، اگرچه در میخوری و بدمستی، باز باید با هجران او در نبرد باشی.
هوش مصنوعی: ای ساقی، لطفاً جام باقی را به دور بزم او بچرخان. چرا دل تو بر من رحم نمیکند، انگار که تو سنگی هستی و بیاحساس.
هوش مصنوعی: اگر از شراب مینوشی، برای پادشاه، دهان خود را باز کردهای و همهٔ هستی را در خود جذب کردهای، انگار که تو نهنگی هستی که همه چیز را بلعیدهای.
هوش مصنوعی: وقتی رعدی در آن دریا شنیده میشود، به آن توجه کن؛ چون این صدا نشاندهندهٔ جوش و خروش آن دریا است، اما در حقیقت، آن دریا همیشه وجود داشته و صدای رعد مانند صدای چنگ (ساز) است.
هوش مصنوعی: دل انسان به شدت متأثر و پریشان است، به طوری که هر لحظهای میتواند احساسات او را در جهتهای مختلف بکشاند. تو گویی دل، مانند سرزمینهای مقدس، است و میکوشد تا در میان مشکلات و رنجها به نوعی آرامش و "شراب" (می) دست یابد.
هوش مصنوعی: لشکرهای مسلمان، به خاطر یاریهای الهی، ما را به قدس (سرزمین مقدس) وارد کردند و بر آن سرزمین که به دست بیگانگان افتاده بود، پیروزی کسب کردند.
هوش مصنوعی: من نمیتوانم به یک ساغر شراب تو، ای ساقی، مست شوم، بلکه بیشتر میخواهم. من در حال حاضر در حال از هم پاشیدگی هستم و اگر از جام شاه (نگهبان شراب) شراب بنوشم، کاملاً مست میشوم.
هوش مصنوعی: ای تبریز، تو همچون بادهای صاف و خالص، عقلم را به هم ریختهای و مرا دچار خیال تو کردهای؛ تو گویی مستی حاصل از نوشیدن بادهای.
هوش مصنوعی: احساسات شیرین و شگفتانگیز ناشی از وصال معشوق، روح و جان انسان را به پرواز در میآورد، به گونهای که گویا عیسی (پیامبر بزرگی که با دمش زنده میکرد) در درون آن ری نوا (آهنگ) میدمد و روح را شاداب میسازد.
هوش مصنوعی: بهطور مداوم و پیدرپی از وصالش، مانند کسی که در میادین جنگ چندین بار تیر میخورد و هر بار بیدرنگ قدح (جام) را به دست میگیرد و مینوشد.
هوش مصنوعی: عقلِ چنین کسی که در هر تار موی تو، نیرنگ و تزویر میبیند، در حقیقت تعداد موی عقل را در آنجا میتوانی ببینی، گویی در حال پیچیدن است.
هوش مصنوعی: از تیزی و درخشش آن جام (شراب) صدایی همچون فریاد بهگوش میرسد و بهنظر میرسد که وقتی آن را میریزد، مانند لنگ (پهلوانی که خانهای را بلرزه درمیآورد) است.
هوش مصنوعی: میپرسد چه عظمت و بلندی در شراب انتظار میکشد و به حالت مستی میگوید که وقتی مستان به حالت نشئه درمیآیند، شاید از این میتوان فهمید که آن شراب چقدر وحشی و پرتوان است، مانند پلنگی درنده.
هوش مصنوعی: در وجود من ترسالی از آن شرابهای الهی وجود دارد که از دریای وجود شمسالدین به دست آمده و مانند خمر (شراب) در کمین من است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.