چشم بگشا جانها بین از بدن بگریخته
جان قفس را درشکسته دل ز تن بگریخته
صد هزاران عقلها بین جانها پرداخته
صد هزاران خویشتن بیخویشتن بگریخته
گر گریزد صد هزاران جان و دل من فارغم
چون درآمد مست و خندان آن ز من بگریخته
صد هزاران تشنه ز استسقا بگفته ترک جان
صد هزاران بلبل آن سو از چمن بگریخته



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تجلی روح و جان در دنیای Beyond مادی اشاره میکند. او به تصویر کشیده که چگونه جانها از قفس تن رهایی مییابند و به عالم بالاتر پرواز میکنند. در این روند، عقل و خودشناسی نیز به حالت متعالی میرسند، در حالی که شاعر احساس رهایی و شگفتی را تجربه میکند. او به تشنگی روحها برای رسیدن به حقیقت و زیبایی اشاره کرده و به حضور بلبلانی که از چمن رفتهاند، میپردازد که نماد شور و شوق حیات هستند.
هوش مصنوعی: چشم را باز کن و جانهایی را ببین که از بدن جدا شدهاند. دل از قفس تن آزاد شده و رها شده است.
هوش مصنوعی: عقلهای زیادی در این دنیا به جان واقعی انسانها توجه کرده و آنها را میشناسند. در این حال، هزاران آدمی که ذات و هویت واقعی خود را گم کردهاند، از خودشان دور شدهاند و به بیهویتی رسیدهاند.
هوش مصنوعی: اگر صد هزاران جان و دل هم از من فرار کنند، من دلتنگ نمیشوم، چون وقتی آن موجود مست و خندان (که احتمالاً اشاره به خدا یا معشوق دارد) به من میآید، تمام غمها از من دور میشود.
هوش مصنوعی: صدها هزار تشنه از آب طلب کردن میگویند که جانم را به عشق تو ترک کردهاند، و صدها هزار بلبل هم به خاطر عشق تو از باغ دور شدهاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.