از انبهی ماهی دریا به نهان گشته
انبه شده قالبها تا پرده جان گشته
از فرقت آن دریا چون زهر شده شکر
زهر از هوس دریا آب حیوان گشته
در عشرت آن دریا نی این و نه آن بوده
بر ساحل این خشکی این گشته و آن گشته
اندر هوس دریا ای جان چو مرغابی
چندان تو چنین گفته کز عشق چنان گشته
دوش از شکم دریا برخاست یکی صورت
و آن غمزهاش از دریا بس سخته کمان گشته
دل گفت به زیر لب من جان نبرم از وی
سوگند به جان دل کان کار چنان گشته
از غمزه غمازی وز طرفه بغدادی
دل گشته چنان شادی جانم همدان گشته
در بیشه درافتاده در نیم شبی آتش
در پختن این شیران تا مغز پزان گشته
از شعله آن بیشه تابان شده اندیشه
تا قالب جان پیشه بیجا و مکان گشته
گرمابه روحانی آوخ چه پری خوان است
وین عالم گورستان چون جامه کنان گشته
از بهر چنین سری در سوسنها بنگر
دستوری گفتن نی سر جمله زبان گشته
شمس الحق تبریزی درتافته از روزن
تا آنچ نیارم گفت چون ماه عیان گشته



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و شوق عمیق به معشوق اشاره میکند و تصویر دریا به عنوان نمادی از محبوب را به کار میبرد. او از تأثیر فراق و دوری از معشوق میگوید که باعث تلخی و زهر مانند حالت روح میشود. با اشاره به مرغابی و هوس دریا، علاقهمندی و اشتیاق خود را به بیان میگذارد و به شوقی عمیق به آن زیباییهای روحانی میرسد. همچنین، از غمزه و زیبایی معشوق صحبت میکند که دلی درخشان و شاداب را ایجاد میکند و در نهایت به اوج عشق و اعتقاد به شمس الحق تبریزی اشاره میکند که نور عشق را به قلبها میتاباند.
هوش مصنوعی: از دوستی و عشق به دریا، حالتی پنهان و باصفا در دل ایجاد شده و بدین سبب، قالبهای ظاهری جان نیز به حالتی معنوی و عمیق بدل شدهاند.
هوش مصنوعی: به خاطر جدایی از آن دریا، شیرینی زندگی مانند زهر شده است، زیرا هوس آن دریا انسان را به حالت مرگآوری کشانده و زندگی را تلخ کرده است.
هوش مصنوعی: در شادی و خوشی دریا، نه این دنیا و نه آن دنیا وجود دارد؛ بر کنارهٔ این خشکی، این دنیای ما به این شکل درآمده و آن دنیا به شکلی دیگر.
هوش مصنوعی: ای جان، تو همچون مرغابی در آرزوی دریا هستی؛ پس چرا اینقدر در مورد آن سخن میگویی، در حالی که عشق تو را به این حال درآورده است؟
هوش مصنوعی: دیشب از عمق دریا یکی صورتی نمایان شد و آن نگاه دلربایش به قدری زیبا بود که مانند کمان خمیده شده بود.
هوش مصنوعی: دل زیر لب گفت که جانم را به او نمیدهم و به جان دل قسم میخورم که کار چنین شده است.
هوش مصنوعی: به خاطر نگاه ناز و دلربا و زیباییهای رخسار بغدادی، دل من به گونهای شاد شده که جانم به اندازهٔ شهر همدان شاداب و خوشحال است.
هوش مصنوعی: در جنگل در شب نیمه، آتش به راه افتاده که در حال پختن شیری (شاهد) است و این باعث شده که عواطف و اندیشهها به عمق وجود جان برسند.
هوش مصنوعی: از شعلهی آتش آن بیشه، فکر و اندیشه روشن شده و آنقدر پیشرفت کرده که جان انسان از قید مکان و زمان آزاد شده است.
هوش مصنوعی: چقدر این روحانی با جذبه و پرشور است و چه زنده و شاداب به نظر میرسد. در عین حال، این دنیا شبیه به گورستانی شده است که مردگان در آن لباس میپوشند و زندگی در آن بیروح و بیمفهوم است.
هوش مصنوعی: برای چنین اسراری که در راز و رمز پنهان است، در گلهای سوسن نگاه کن و ببین که چگونه به زیباترین شکل ممکن، سخن گفتن به یک فن و هنر تبدیل شده است.
هوش مصنوعی: شمسالدین محمد تبریزی، که نماد حقیقت و روشنایی است، از روزن (پنجره) پیداست و چیزی که نتوانم بیان کنم، مانند ماهی که به وضوح آشکار شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.