گر نه تهی باشدی بیشتر این جویها
خواجه چرا میدود تشنه در این کویها؟
خُم که در او باده نیست هست خُم از باد پر
خُمِ پر از باد کی سرخ کند رویها؟
هست تهی خارها نیست در او بوی گل
کور بجوید ز خار لطف گل و بویها
با طلب آتشین روی چو آتش ببین
بر پی دودش برو زود در این سویها
در حجب مشک موی روی ببین اه چه روی
آنک خدایش بشست دور ز روشویها
بر رخ او پرده نیست جز که سر زلف او
گاه چو چوگان شود گاه شود گویها
از غلط عاشقان از تبش روی او
صورت او میشود بر سر آن مویها
هی که بسی جانها موی به مو بستهاند
چون مگسان شَستهاند بر سر چربویها
باده چو از عقل برد رنگ ندارد رواست
حسن تو چون یوسفیست تا چه کنم خویها
آهوی آن نرگسش صید کند جز که شیر
راست شود روح چون کژ کند ابرویها
مفخر تبریزیان شمس حق بیزیان
توی به تو عشق توست باز کن این تویها



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جستجوی حقیقت و عشق میپردازد و تلاش میکند تا نابطی و ظاهر را درک کند. او به یاران و جویندگان عشق یادآوری میکند که اگر درون آنها تهی باشد، هیچ رشدی در جستجوی زیباییها نخواهند داشت. در توصیف معشوق، او به ویژگیهای ظاهری و باطنی او اشاره میکند و میگوید که زیبایی واقعی در عمق وجود او نهفته است. غزل به تداخل عشق و وجود و جستجو برای دست یافتن به حقیقت و زیباییهای ناب میپردازد و در نهایت به وصل و عشق الهی و انسانی اشاره میکند.
هوش مصنوعی: اگر این جویها خالی نمیبودند، پس چرا خواجه (شخصی با مقام و منزلت) در این کویها تشنه میدود؟
هوش مصنوعی: اگر در خُم، بادهای وجود نداشته باشد، پس آن خُم فقط از هوا پر است. خُم پر از هوا نمیتواند صورتهای مردم را سرخ کند، یعنی شان و زیبایی به آنها نمیبخشد.
هوش مصنوعی: اگر در گلی، خارها وجود داشته باشد، به معنای این است که گل خالی و بیارزش است و بویی از آن نمیتوان استشمام کرد. کسی که به دنبال زیبایی و لطافت گل است، نباید انتظار داشته باشد در میان خارها، بویی از گل و لطافت آن بیابد.
هوش مصنوعی: اگر کسی به عشق و زیبایی معشوق گم شده باشد، باید با آرزوی دیدار او همانند آتش در جستوجو باشد و به سرعت از سوی خود به سمت او رود، چون دودی که از آتش برمیخیزد.
هوش مصنوعی: در حجاب عطری مثل مشک، زیبایی چهره او را ببین؛ وای بر آن چهرهای که خداوند خود آن را شست و پاک کرد و دور از عیوب و ناپاکیهاست.
هوش مصنوعی: صورت او هیچ پردهای ندارد جز زلفش که گاهی مانند چوب چوگان میشود و گاهی به شکل گوی در میآید.
هوش مصنوعی: عشق عاشقان و شیفتگان، به خاطر زیبایی روی محبوب، باعث میشود که صورت او بر روی آن موها تجلی کند و به شکل دیگری نمایان شود.
هوش مصنوعی: بسیاری از جانها به عشق و زیبایی او چنگ زدهاند و مانند مگسهایی که به شهد شیرین رخ او نشستهاند، به محبوب خود وابسته شدهاند.
هوش مصنوعی: باده وقتی عقل را از کار میاندازد، بیرنگ و معناست، اما زیبایی تو همانند زیبایی یوسف است و من چه کنم با خصوصیات خودم که مرا از تو دور میکند.
هوش مصنوعی: چشمهای زیبا و جذاب او مثل آهوست که شکار هرکس میشود، اما هنگامی که آن زیبایی در قید و بند عشق میافتد، همچون شیری دلیر و شجاع میشود، پس اگر کسی در عشق باخته باشد، به شدت دلتنگ و سرگردان خواهد شد.
هوش مصنوعی: شمس تبریزی، که به عنوان یک شخصیت بزرگ و ارزشمند شناخته میشود، عشق و محبت او به خداوند بینقص و بیضرر است؛ تو به این عشق درون خود نگاه کن و آن را آزاد کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.